Z nauczania Ojca Świętego

Serce misterium chrześcijańskiego

Fragment katechezy Ojca Świętego Benedykta XVI,wygłoszonej podczas audiencji ogólnej 27 kwietnia br. na Placu św. Piotra w Watykanie

Do Polaków
Ojciec Święty
powiedział:

Słowo serdecznego pozdrowienia kieruję
do Polaków.
Moi drodzy, bardzo dziękuję wam za wszelkie wyrazy życzliwości,
za nadesłane życzenia
na święta Wielkiej Nocy i z innych, może osobistych okazji, a szczególnie za dar modlitwy w mojej intencji. Ze swej strony nieustannie zawierzam każdą i każdego z was Bożej dobroci, wypraszam obfitość łask i z serca wam błogosławię.
Niech będzie
pochwalony
Jezus Chrystus.


+++ Benedykt XVDrodzy bracia i siostry, W tych pierwszych dniach Okresu Wielkanocnego, który trwa aż do Zesłania Ducha Świętego, jesteśmy jeszcze ogarnięci nową świeżością i radością, którą obrzędy liturgiczne wniosły w nasze serca. Dlatego chciałbym dzisiaj wraz z wami zatrzymać się krótko nad Wielkanocą – sercem misterium chrześcijańskiego. Wszystko bowiem bierze się stąd: zmartwychwstały Chrystus jest podstawą naszej wiary. Z Paschy promieniuje jakby ze świetlistego, gorejącego centrum cała liturgia Kościoła, nadając jej treść i znaczenie. Liturgiczne celebrowanie śmierci i zmartwychwstania Chrystusa nie jest zwykłym tylko wspominaniem tego wydarzenia, ale stanowi jego uaktualnienie w misterium, dla życia każdego chrześcijanina i każdej wspólnoty kościelnej, dla naszego życia. Albowiem wiara w Chrystusa zmartwychwstałego przemienia istnienie, dokonując w nas nieustannego zmartwychwstania, jak pisze o tym św. Paweł do pierwszych wierzących: Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości! Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda (Ef 5,8–9). Jak zatem możemy sprawić, że Pascha stanie się życiem? Jak można nadać formę paschalną całemu naszemu istnieniu wewnętrznemu i zewnętrznemu? Musimy wyjść od prawdziwego rozumienia zmartwychwstania Jezusa: takie wydarzenie nie jest zwykłym powrotem do poprzedniego życia, jak to było z Łazarzem, córką Jaira lub młodzieńcem z Nain, ale oznacza coś całkowicie nowego i odmiennego. Zmartwychwstanie Chrystusa jest odskocznią do życia nie poddanego już upływowi czasu, do życia zanurzonego w wieczności Boga. W zmartwychwstaniu Jezusa rozpoczyna się nowe uwarunkowanie bycia człowiekiem, które rozświetla i przemienia nasze codzienne wędrowanie i otwiera jakościowo odmienną i nową przyszłość dla całej ludzkości. Dlatego też św. Paweł nie tylko łączy w sposób nierozerwalny zmartwychwstanie chrześcijan ze zmartwychwstaniem Jezusa (por. 1 Kor 15,16.20), ale wskazuje również, jak należy przeżywać tajemnicę wielkanocną w codzienności naszego życia. W Liście do Kolosan powiada on: Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus, zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi (3,1–2). Na pierwszy rzut oka, czytając ten tekst, mogłoby się wydawać, że Apostoł zamierza zdeprecjonować wartość rzeczywistości ziemskich, wzywając mianowicie do zapominania o tym świecie cierpienia, niesprawiedliwości, grzechów, aby żyć zawczasu w raju niebieskim. Myśl o niebie byłaby w tym wypadku rodzajem wyobcowania. Aby jednak wychwycić prawdziwe znaczenie tych stwierdzeń Pawłowych, wystarczy nie oddzielać ich od kontekstu. Apostoł uściśla bardzo wyraźnie to, co rozumie przez rzeczy w górze, czego chrześcijanin winien szukać, a czym są rzeczy ziemskie, od których powinien się odwrócić. Oto przede wszystkim jakie są rzeczy ziemskie, których należy unikać: Zadajcie więc śmierć temu, co jest przyziemne (…): rozpuście, nieczystości, lubieżności, złej żądzy i chciwości, bo ona jest bałwochwalstwem (3,5–6). Zadać śmierć w nas nienasyconemu pragnieniu dóbr materialnych, egoizmowi, korzeniowi wszelkiego zła. Gdy więc Apostoł wzywa chrześcijan do zdecydowanego zerwania z rzeczami ziemskimi, chce jasno dać do zrozumienia, co należy do starego człowieka, od którego chrześcijanin winien się uwolnić, aby przyoblec się w Chrystusa. (…)

Comments are closed.