Wielcy czciciele Maryi

W Senacie o Błogosławionym

fot. archiwum sanktuarium w Licheniu– Nie mogłem na forum Senatu nie przypomnieć, że korzenie naszej państwowości są nierozerwalnie związane z historią chrześcijaństwa w Polsce, dlatego postanowiłem doprowadzić do uczczenia przez izbę wyższą parlamentu osoby błogosławionego Stanisława Papczyńskiego, zakonnika i wychowawcy pokoleń – mówi senator Stanisław Kogut, inicjator niecodziennej dyskusji. 31 marca 2011 roku Senat Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwałę dla uczczenia postaci i dokonań błogosławionego Ojca Stanisława Papczyńskiego.

+++ W dokumencie napisano m.in., iż Senat Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd Ojcu Stanisławowi Papczyńskiemu, wybitnemu kapłanowi, teologowi, współtwórcy polskiej szkoły duchowości, patriocie, kaznodziei, założycielowi Zgromadzenia Księży Marianów – pierwszego polskiego zakonu męskiego.
+++ Ojciec Stanisław Papczyński urodził się 18 maja 1631 r. w Podegrodziu, w Kotlinie Sądeckiej. Kształcił się w kolegiach jezuickich i pijarskich. Po uzyskaniu wykształcenia wstąpił do pijarów, ze względu na maryjny charakter tego zgromadzenia. W 1661 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako wychowawca, był cenionym kaznodzieją i nauczycielem retoryki. W latach siedemdziesiątych siedemnastego stulecia przystąpił do zakładania w Puszczy Korabiewskiej (później nazywanej Mariańską) nowego dzieła apostolskiego. Od dziecka odczuwając szczególną więź z Niepokalaną, utworzył zakon Marianów, realizujący trzy cele szczególnie istotne w tej epoce: szerzenie kultu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, modlitwę za zmarłych, pomoc proboszczom w pracy duszpasterskiej i nauczaniu prawd wiary prostego ludu. Był to czas, w którym Rzeczpospolita toczyła wojny ze Szwedami, Siedmiogrodem, Kozakami, Moskalami i Turkami, czas potopu, obrony Jasnej Góry i ślubów lwowskich Jana Kazimierza.
+++ Ojcu Stanisławowi Papczyńskiemu zawdzięczamy wiele aktualnych wciąż ocen, opinii i wskazań. Pisał, że „człowiek bez miłości jest cieniem bez słońca, ciałem bez duszy, po prostu niczym (…) miłość jest duszą, światłem, życiem zakonów oraz każdej ludzkiej społeczności”. Nauczał też m.in.: „…nie ma nic wspanialszego pod słońcem, nic wznioślejszego, nic cenniejszego nad polską wolność”; „Nie zapominają bowiem, o najwspanialsza wśród najwspanialszych krajów Rzeczpospolita, nie zapominają twoi wrogowie o tym, że pozycja, integralność i w ogóle ocalenie twoje spoczywa na barkach dzielnych obrońców twojej wolności”; „Na pomniki wiecznej pamięci (…) zasługują sobie ci, którzy dla ocalenia Ojczyzny oddają swe życie; im też słusznie należy się niewiędnący wieniec chwały”; „Najchwalebniejszą rzeczą umysłu szlachetnego jest poświęcenie sprawom publicznym swego majątku i życia”; „Wszyscy, którzy marzą o zapewnieniu sobie nieśmiertelności, powinni przejąć się tą głęboką i szlachetną myślą, że przez Rzeczpospolitą należy rozumieć coś, czemu warto całkowicie się oddać i poświęcić”; „Narodziliśmy się nie dla samych siebie, lecz dla Ojczyzny. Nie jest obywatelem państwa ten, kto żyje tylko dla siebie, chociaż z trudem da się powiedzieć o kimś, że żyje dla siebie, jeśli nie żyje dla nikogo innego”; „Prawdziwych mężczyzn nam potrzeba, a nie nicponi, nie mętów społecznych. Dajcie Ojczyźnie Polaków, nie pachołków, to jest dajcie ludzi silnych, odważnych, zdolnych do wielkich wysiłków, zaprawionych do walki, przygotowanych do brania udziału w naradach”. W pismach Ojca Papczyńskiego można znaleźć jeszcze wiele innych, bardzo mocnych i znaczących tekstów na temat umiłowania Rzeczypospolitej oraz roli i zadań jej obywateli.
+++ Ojciec Stanisław Papczyński zmarł 17 września 1701 r. Życie poświęcił tworzeniu zakonu Marianów, służbie Kościołowi i Ojczyźnie, a szczególnie ubogim. Sława jego dokonań dla Kościoła i Ojczyzny była tak wielka, że Sejm Koronacyjny króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, 20 grudnia 1764 roku skierował do Stolicy Apostolskiej petycję o wyniesienie Stanisława Papczyńskiego na ołtarze. W ciągu trzystu lat od śmierci, Ojciec Papczyński stał się dla wielu autorytetem moralnym, religijnym i patriotycznym. 16 września 2007 r. w sanktuarium Matki Boskiej Licheńskiej odbyła się beatyfikacja Ojca Papczyńskiego.
+++ Senat Rzeczypospolitej Polskiej uznał błogosławionego Ojca Stanisława Papczyńskiego za godny naśladowania wzór Polaka oddanego sprawom Ojczyzny. Aktualność jego moralnego i obywatelskiego nauczania uzasadnia przybliżenie postaci Ojca Stanisława współczesnemu pokoleniu Polaków, a szczególnie młodzieży. Senat zaapelował do środowisk oświatowych o popularyzację postaci i dokonań Błogosławionego. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
+++ Posiedzenie Senatu, podczas którego podejmowano uchwałę, cieszyło się dużym zainteresowaniem parlamentarzystów i mediów. – To bardzo ważne, aby Senat, który jest izbą wyższą parlamentu, wskazywał Polakom takie postaci jak błogosławiony Ojciec Papczyński. Dzięki tej inicjatywie przez kilka dni w kuluarach senatu rozmawiano m.in. o roli błogosławionych i świętych, jaką odgrywają w codzienności współczesnego Polaka – wspomina senator Stanisław Kogut.
+++ Obradom parlamentarzystów, podejmujących uchwałę dla uczczenia postaci i dokonań Ojca Stanisława Papczyńskiego, przysłuchiwali się samorządowcy i duchowni z Podegrodzia, miejscowości związanej z życiem i działalnością Błogosławionego.

Leszek Langer

Comments are closed.