Za wstawiennictwem bł. Jana Pawła II

Dlaczego ja?
Wielkie pytanie i tajemnica

Spotkanie z cudownie uzdrowioną zakonnicą s. Marie Simon-Pierre Normand ze Zgromadzenia Małych Sióstr Macierzyństwa Katolickiego (PSMC)

+++ fot. ks. R. WalczakFilm dokumentalny Telewizji Polskiej wg scenariusza i w reżyserii Grzegorza Tomczaka pt. „Santo subito. Niewyjaśnione uzdrowienie” jest pierwszym i jak dotąd jedynym dokumentem, w którym zgodziła się wystąpić s. Marie Simon-Pierre wraz ze wspólnotą Małych Sióstr z Instytutu Macierzyństwa Katolickiego.
+++ Narracja filmowa ukazuje sceny z codziennego życia religijnego i pracy zawodowej zakonnicy w białym habicie z prostym, białym welonem i krzyżem na piersi, odpowiedzialnej za 46-łóżkowy oddział położniczy w Puyricard koło Aix-en-Provence w atmosferze oczekiwania na beatyfikację Papieża z Polski. Relacja zanotowana kamerą polskiego operatora niejako „na gorąco” przeplata się z zapisami archiwalnymi, dotyczącymi życia i śmierci Piotra naszych czasów. Te dwa wątki korespondują ze sobą w bardzo znamienny sposób. Wcześniej, bo 14 stycznia br. francuska telewizja katolicka KTO wyemitowała pierwszy krótki wywiad z uzdrowioną dzięki polskiemu Papieżowi zakonnicą. Jego tłumaczenie wydrukował w lutym br. tygodnik katolicki „Niedziela” z okazji Światowego Dnia Chorego. Natomiast polski dokument filmowy po emisji w Polsce (30 kwietnia) został zaprezentowany również we Francji i Włoszech. W dniu beatyfikacji s. Marie była w asyście niosącej relikwiarz bł. Jana Pawła II na Placu św. Piotra (na zdjęciu w białym habicie).

***

+++ Uzdrowiona w cudowny sposób, dzięki wstawiennictwu Jana Pawła II, francuska zakonnica przyszła na świat – podobnie jak czwórka jej młodszego rodzeństwa – w katolickim szpitalu położniczym prowadzonym przez Małe Siostry Macierzyństwa Katolickiego (Petites Soeurs des Maternités Catholiques – PSMC) w Cambrai. Zgromadzenie powstało w ubiegłym wieku we Francji z inicjatywy osoby świeckiej – ojca rodziny. Louis Lantelme, bogaty przemysłowiec, którego syn urodził się niepełnosprawny, zwrócił uwagę na konieczność otoczenia specjalną opieką młodych matek, narażonych niejednokrotnie na drwiny i niezrozumienie, nawet najbliższego otoczenia, w czasie oczekiwania na przyjście dziecka na świat. Postanowił stworzyć dla rodzącego się życia miejsce bezpieczne, którego personel będzie służył nie tylko fachową opieką, ale także troską, życzliwością oraz szacunkiem i będzie współdziałał w cudzie narodzin. Do realizacji dzieła usilnie namawiał swoją córkę Marie-Louise, która pracowała jako położna i myślała o wstąpieniu do zgromadzenia misyjnego. Za radą ks. bpa Alexandre Caillota z Grenoble zaniechała swoich planów, by w 1930 r. założyć pierwszą placówkę położniczą Macierzyństwa Katolickiego. Do pomocy włączyły się inne młode kobiety, co dało początek nowej wspólnocie zakonnej. Ze względu na nowatorski projekt zgromadzenia, siostry musiały czekać 24 lata na zatwierdzenie go przez władze kościelne. W owym czasie zakonnice pracujące w szpitalach tradycyjnie nie podejmowały zadań na oddziałach ginekologiczno-położniczych. Dziś Małe Siostry mają domy i prowadzą szpitale położnicze we Francji (Cambrai, Paryż, Bourgoin-Jallieu, Aix-en-Provence) oraz dom misyjny w stolicy Senegalu – Dakarze. W placówkach Instytutów Macierzyństwa Katolickiego, przy każdych narodzinach rozlega się trzykrotne radosne uderzenie dzwonka. Siostry asystują rodzinom i samotnym matkom, wspierają młode małżeństwa, które cierpią np. z powodu bezpłodności, czy też choroby lub niepełnosprawności swojego dziecka. Towarzyszą, gdy rodzice noworodka w dziękczynnej modlitwie ofiarowania dziecka Bogu, mówią m.in.: „Ojcze, aby rozradować Twoje ojcostwo, poprzez Maryję naszą Matkę, ofiarowujemy Tobie naszego syna (…) niech pracuje nad rozszerzeniem Twojego królestwa”. Siostry nie tylko przybliżają małżonkom naturalne metody planowania rodziny, ale także współpracują z lekarzami oraz instytucjami, które promują szacunek i obronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Wychodząc naprzeciw młodym, angażują się w organizację dyskusji, szkoleń, spotkań i konferencji nt. ludzkiej sfery emocjonalnej, miłości i małżeństwa, seksualności i diagnostyki życia prenatalnego.
+++ Misja zgromadzenia opiera się na nauczaniu Jana Pawła II dotyczącym wartości i godności życia, ludzkiej miłości i płciowości. Obok zakonnej, istnieje także świecka gałąź zgromadzenia. Pielgrzymi życia ewangelicznego tworzą ośrodki, w których upowszechniają papieskie przesłanie z Evangelium vitae. Dla Małych Sióstr pragnących być znakami nieskończonej miłości Ojca, dewizą jest zawołanie: „Do Ojca, w Chrystusie, przez Syna, z Maryją, Matką Jezusa, miłość, radość i pokój”.

Bożena Weber

Comments are closed.