W komunii z Bogiem (39)

Czy przebaczenie jest warunkiem, czy wyrazem miłości, szczególnie w małżeństwie i rodzinie? Pan Jezus, Syn Boży, przebaczał grzechy i uczył przebaczenia. Polecił nam mówić: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Złączył przebaczenie, jakiego udziela nam Bóg, z przebaczeniem drugiemu człowiekowi.
Czytamy u Syracydesa: „Odpuść winę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy” (Syr 28,2n.). Prorok wśród motywów przebaczenia podaje przemijanie, śmierć: „Pamiętaj na ostatnie rzeczy… nie miej w nienawiści bliźniego… i daruj obrazę” (Syr 28,6–7).
Apostoł Paweł przypomina, że „jeżeli żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana” (Rz 14,8–9).
Pan Jezus uczy, że trzeba przebaczać nie siedem, ale siedemdziesiąt siedem razy (por. Mt 18,21), czyli zawsze. Przejmująca jest przypowieść o nielitościwym dłużniku. Był winien ogromną sumę królowi, ale król mu darował dług. Sam nie potrafił jednak darować współsłudze niewielkiego długu. Gdy król o tym się dowiedział „uniesiony gniewem… kazał wydać go katom dopóki mu całego długu nie odda” (Mt 18,34).
Zbawiciel podsumowuje przypowieść: „Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu” (w. 35).
Co znaczy przebaczyć? Czy zawsze potrafię przebaczyć współmałżonkowi, gdy ten dopuścił się zdrady? Czy przebaczenie ma sens, gdy bliźni nie okazuje skruchy, nie przeprosił, ani nie czyni wysiłku, by się zmienić i krzywdę wynagrodzić?
Czy przebaczenie jest prawdziwe, gdy pozostanie w nas żal, poczucie krzywdy, ból, którego czas nie potrafi uleczyć? Jesteśmy pełni pychy, zranieni duchowo, długo nie potrafimy zacząć od nowa i wrócić do miłości sprzed lat. O miłość, która jest łaską, trzeba się modlić. Duch Święty udziela nam zdolności do miłości, która potrafi przebaczyć.
„Trzeba wytrwale współpracować z łaską sakramentu małżeństwa. Trzeba tę łaskę stale odnawiać” (bł. Jan Paweł II, Łomża, 4 czerwca 1991).
Propozycja postanowienia: Zwrócę szczególną uwagę na wypowiadane codziennie słowa: „Odpuść… jako i my odpuszczamy…”.

bp Jan Szkodoń

Comments are closed.