W komunii z Bogiem (41)

Św. Mateusz przedstawia przypowieść Pana Jezusa o człowieku, który miał dwóch synów. Obydwóm polecił, by poszli do winnicy i pracowali. Postawy synów wobec nakazu ojca były bardzo odmienne. Pierwszy odpowiedział: „idę”, ale nie poszedł. Drugi powiedział, że nie pójdzie, ale po zastanowieniu zdecydował, że pójdzie.
Ta przypowieść mówi o postawie żydów i pogan wobec Pana Jezusa i Jego królestwa. Ale tę przypowieść możemy odnieść do konkretnej osoby i do różnych wspólnot. Często w rodzinie ujawniają się odpowiedzi i postawy dwóch synów. Są osoby, które spontanicznie, szczerze obiecują, ale brakuje im konsekwencji, wytrwałości. Są też ludzie o naturze buntowniczej. Zawsze na początku się sprzeciwiają, ale po chwili zastanowienia, czy zachęceni przez innych, okazują posłuszeństwo.
W poleceniach rodziców wobec dzieci, w zachętach, prośbach, upomnieniach w rodzinie należy szukać Bożej woli. Szukamy woli Bożej przyjmując, lub nie przyjmując poleceń, próśb bliźnich, ale naszym obowiązkiem jest tak stawiać wymagania bliźnim, upominać ich, by im przybliżyć Boże wymagania.
Psalmista uczy nas modlitwy: „Daj mi poznać drogi Twoje, Panie, naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami. Prowadź mnie w prawdzie” (Ps 25,4–5). Prosimy Boga, aby dał nam poznać Jego wolę i abyśmy postępowali według tego, co poznaliśmy. Jesteśmy świadomi swej słabości, dlatego modlimy się, by Bóg prowadził nas, tak jak ojciec czy matka prowadzą swoje dziecko.
Te trzy prośby, jakie kierujemy do Boga, są też wskazówką, gdy stawiamy wymagania bliźnim, szczególnie w rodzinie. Są też wskazówką, jak odczytywać i przyjmować Boże wezwania w słowach i wymaganiach stawianych nam w rodzinie. Jest to szczególnie trudne, gdy te wymagania, uwagi, pretensje są wypowiadane w złości, w czasie kłótni. Odnosimy wrażenie, że nie chodzi o nasze dobro, ale o to, by nas upokorzyć.
„Dobry jest Pan… pomaga pokornym czynić dobrze” (Ps 25,8–9). Człowiek pokorny odczytuje i przyjmuje Bożą pomoc.
„Niech każdy z nas zapyta siebie: Jaką jestem glebą? Co dzieje się z ziarnem Bożej prawdy w moim życiu?” (bł. Jan Paweł II, Łomża, 4 czerwca 1991 r.).

Propozycja postanowienia: Rozważę wspomniane trzy prawdy z Psalmu 25 – poznać, postępować według poznanej prawdy i prowadzić (Bóg mnie prowadzi i człowiek prowadzi człowieka).

bp Jan Szkodoń

Comments are closed.