Tydzień liturgiczny

PIERWSZY TYDZIEŃ ADWENTU 28 XI – 3 XII 2011

PONIEDZIAŁEK:
Iz 2,1–5; Mt 8,5–11

Antyfona (werset rozpoczynający Mszę św.): Słuchajcie narody słowa Pana i głoście je na całym świecie. Oto przyjdzie nasz Zbawiciel, odrzućcie bojaźń.
Słowo Boże: Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: „Pójdziemy do domu Pana”. Już stoją nasze stopy w twoich bramach, Jeruzalem (Ps 122).
Trzeba nam słuchać Pana, trzeba głosić Jego wielkość. Katalizatorem przyspieszającym słuchanie, pojmowanie i głoszenie słowa jest wewnętrzny entuzjazm, radość serca. Bo jak czuwać, jak oczekiwać nadejścia Pana, gdy sercem zawładnie ociężałość, gdy wola jest zniechęcona, a umysł wyzbył się wrażliwości na sprawy Boże?
Modlitwa dnia: Panie, nasz Boże, pomóż nam gorliwie przygotować się na przyjście Chrystusa, Twojego Syna, aby gdy przyjdzie i zapuka do naszych drzwi, zastał nas czuwających na modlitwie i z radością głoszących Jego chwałę.

WTOREK:
Iz 11,1–10; Łk 10,21–24

Antyfona: Oto przyjdzie Pan i z Nim wszyscy Jego święci; tego dnia zajaśnieje wielka światłość.
Słowo Boże: Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, i ubogiego, co nie ma opieki. Zmiłuje się nad biednym i ubogim, nędzarza ocali od śmierci. Niech Jego imię trwa na wieki (Ps 72).
Czy jest ktoś, kto nie byłby przed Bogiem biedakiem, ubogim czy też nędzarzem? Ktokolwiek by tak sądził, pokładając nadzieję we własnych możliwościach, tym bardziej potrzebuje pomocy. Każdego dnia uznajmy, że wsparcie Stwórcy jest nam niezbędne. Im więcej chcemy czynić, tym mocniej prośmy o pomoc.
Modlitwa dnia: Panie Boże, przyjmij nasze błagania i udziel nam swojej pomocy w doświadczeniach życia, niech przyjście Twojego Syna nas umocni i zachowa od grzechu.

ŚRODA:
Iz 49,1–6; Rz 10,9–18; Mt 4,18–22

Antyfona: Pan ujrzał obok Jeziora Galilejskiego dwóch braci, Piotra i Andrzeja, i powiedział do nich: Pójdźcie za Mną, uczynię was rybakami ludzi.
Słowo Boże: Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon. Dzień opowiada dniowi, noc nocy przekazuje wiadomość. Nie są to słowa ani nie jest to mowa, których by dźwięku nie usłyszano: Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, ich słowa aż po krańce świata (Ps 19).
Aż po krańce ziemi głoszona jest chwała Boga. Czyni to wszelkie stworzenie poprzez sam fakt istnienia. Czynić to winien także każdy wezwany przez Pana. Kiedyś dla Ewangelii trudził się św. Andrzej, dziś kolej na nas – Bogu potrzebny jest nasz trud. Oby dobrze służył Ewangelii.
Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, święty Andrzej Apostoł był głosicielem Ewangelii i pasterzem Twojego Kościoła, pokornie Cię prosimy, aby nieustannie wstawiał się za nami.

CZWARTEK:
Iz 26,1–6; Mt 7,21.24–27

Antyfona: Jesteś blisko, o Panie, i wszystkie Twoje przykazania są prawdą. Od dawna wiem ze słów Twoich, że Ty trwasz na wieki.
Słowo Boże: Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, bo Jego łaska trwa na wieki. Lepiej się uciekać do Pana, niż pokładać ufność w człowieku. Lepiej się uciekać do Pana, niż pokładać ufność w książętach (Ps 118).
Każdego dnia są tysiące sytuacji, gdy wierzymy człowiekowi. Nie sprawdzamy, ile waży kostka masła, nie mamy wątpliwości, że autobus zmierza w wypisanym kierunku, a schody, po których wchodzimy, są bezpieczne. Czy podobnie jest wiele sytuacji, gdy ufamy Bogu?
Modlitwa dnia: Boże, nasz Ojcze, okaż swoją potęgę i wspieraj nas wielką mocą, niech Twoje miłosierdzie przyspieszy zbawienie, które powstrzymują nasze grzechy.

PIĄTEK:
Iz 29,17–24; Mt 9,27–31

Antyfona: Oto Pan przyjdzie w majestacie, aby przynieść pokój swojemu ludowi i obdarzyć go życiem wiecznym.
Słowo Boże: O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu przez wszystkie dni życia, abym kosztował słodyczy Pana, stale się radował Jego świątynią (Ps 27).
Cechą życia z wiary jest tęsknota za Panem. Wiele marzeń nosimy w sercu, często pozostają one nieujawnione, lecz czy ich wielość i intensywność nie zabijają naszej tęsknoty za Stwórcą? Pozostając realistami, uznajmy niebezpieczeństwo grzechu, ale jeszcze bardziej moc łaski Bożej, która zbawia.
Modlitwa dnia: Okaż swoją potęgę, Panie, i przybądź, niech Twoja opieka wyzwoli nas od niebezpieczeństw grożących nam wskutek naszych grzechów, a Twoja moc niech nas zbawi.

SOBOTA:
Iz 30,19–21.23–26; Mt 9,35–10,1.5.6–8

Antyfona: Głoście chwałę Boga wśród wszystkich narodów, rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów, bo Pan jest wielki, godzien wszelkiej chwały.
Słowo Boże: Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: „To jest droga, idźcie nią” (Iz 30).
Żyjący w XVI wieku Hiszpan, Franciszek Ksawery, uczeń św. Ignacego Loyoli, głosił chwałę Boga w Indiach, Japonii, pragnął to samo czynić w Chinach. Niemało wypił wody utrapienia, także chleba ucisku nie skąpił mu Pan, ale oczy jego utkwione były w Mistrzu, a uszy nie zamknęły się na Jego słowo. Oto dlaczego tak wiele uczynił.
Modlitwa dnia: Boże, Ty przez misjonarską działalność świętego Franciszka Ksawerego pociągnąłeś do światła Ewangelii liczne narody, daj wszystkim wiernym tę samą gorliwość w rozszerzaniu wiary, aby na całej ziemi Kościół święty cieszył się z nowych wyznawców.

ks. Roman Sławeński

Comments are closed.