Z nauczania Ojca Świętego

Wezwanie do przemiany życia

Fragmenty katechezy Ojca Świętego Benedykta XVI, przed modlitwą Anioł Pański 26 lutego br.

fot. ks. R. Walczak

Drodzy bracia i siostry,
W tę pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, spotykamy Jezusa, który po otrzymaniu chrztu w Jordanie z rąk Jana Chrzciciela (por. Mk 1,9), poddany jest kuszeniu na pustyni (por. Mk 1,12–13). Narracja św. Marka jest zwięzła, pozbawiona szczegółów, jakie znajdujemy w dwóch innych Ewangeliach – Mateusza i Łukasza. Pustynia, o której mowa, ma różne znaczenia. Może wskazywać stan opuszczenia i samotności, „miejsce” słabości człowieka, gdzie nie ma wsparcia i pewności, gdzie pokusa staje się silniejsza. Ale może ona wskazywać miejsce schronienia i azylu, jak miało to miejsce w przypadku ludu Izraela, który uciekł z niewoli egipskiej, miejsce gdzie można doświadczyć w sposób szczególny obecności Boga. Jezus „Czterdzieści dni przebył na pustyni, kuszony przez szatana” (Mk 1,13). (…)

Do Polaków Ojciec Święty powiedział:
Słowo serdecznego pozdrowienia kieruję do wszystkich Polaków. „Bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!” (Mk 1,15). Tymi słowami Chrystus wzywa nas dzisiaj do pokuty i przemiany życia. Bądźmy dla świata ewangelicznym zaczynem prawdy przez gesty miłosierdzia, przebaczenia i pojednania. Życzę wszystkim obfitych owoców duchowych Wielkiego Postu i z serca błogosławię.

Czego może nas nauczyć to wydarzenie? Jak czytamy w książce „O naśladowaniu Chrystusa”, „Człowiek nie może być bezpieczny od pokus, dopóki żyje… tylko cierpliwością i pokorą możemy okazać się silniejsi od tych naszych wrogów” (Liber I, c. XIII, Citta del Vaticano 1982, 37), cierpliwości i pokory naśladowania każdego dnia Pana, ucząc się budowania naszego życia, nie – poza Nim, albo tak, jakby On nie istniał, ale w Nim i z Nim, ponieważ jest On źródłem prawdziwego życia. Pokusa usunięcia Boga, zrobienia porządku o własnych siłach w sobie i w świecie, licząc jedynie na własne możliwości, jest ciągle obecna w historii człowieka.
Jezus głosi, że: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże” (Mk 1,15), zapowiada, że w Nim dokonuje się coś nowego: Bóg zwraca się do człowieka w sposób nieoczekiwany, z wyjątkową konkretną bliskością, pełną miłości; Bóg przyjmuje ludzkie ciało i wchodzi w świat ludzi, aby wziąć na siebie grzech, aby zwyciężyć zło i przyprowadzić człowieka do świata Bożego. Jednak tej zapowiedzi towarzyszy prośba, aby odpowiadać na tak wielki dar. Jezus rzeczywiście dodaje: „nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15). Jest to zaproszenie, by mieć wiarę w Boga i przekształcać każdego dnia nasze życie zgodnie z Jego wolą, kierując wszystkie nasze działania i myśli ku dobru. Okres Wielkiego Postu to właściwy czas, aby odnowić i umocnić naszą relację z Bogiem przez codzienną modlitwę, akty pokutne, dzieła miłości braterskiej. (…)

Comments are closed.