Słowa Życia

NIEDZIELA: ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO
Dz 2,1–11; 1 Kor 12,3b–7.12–13; J 20,19–23

Jezus daje Ducha Świętego

Zesłanie Ducha Świętego, katedra w Lizbonie

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął pośrodku, i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.

Rozważanie

To nie było jedno z wielu słów Jezusowego nauczania, wypowiedziane gdzieś na palestyńskich drogach do przypadkowych słuchaczy. To była najbardziej wzniosła proklamacja: Jezus zawołał donośnym głosem, w najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów – mówił tak o Duchu Świętym. Nie bez przyczyny! Zanim Duch Święty został zesłany na Apostołów, został uroczyście zapowiedziany, bo winien być oczekiwanym, wyproszonym, utęsknionym Gościem ludzkiego serca. Przyzywajmy Jego świętej obecności, bo nic jej nie zastąpi. Bo czymże byłby człowiek bez ducha? Czym byłby chrześcijanin bez Ducha Świętego?

rs

Comments are closed.