Tydzień liturgiczny

KS. ROMAN SŁAWEŃSKI

Dziewiąty tydzień zwykły 4–9 VI 2012

Ósmy tydzień zwykły 28 V – 2 VI 2012

2 P 1,1–7; Mk 12,1–12

Słowo Boże: Dlatego też (…) dodajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty poznanie, do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność, do pobożności przyjaźń braterską…
Jeśli wiarę traktujemy poważnie, przyjmując jej konsekwencje, to wówczas tworzy się cały ciąg postaw, reakcji, zachowań, które opisuje św. Piotr. I nie możemy się zatrzymać w pół drogi, bo wówczas tworzymy pozory wiary. Niby jesteśmy w drodze, a jednak jakbyśmy na niej utknęli. Wydaje się, że w ruchu, a często osowiali i nieprzekonani. W takich chwilach wzywajmy mocy Ducha Bożego.
Modlitwa dnia: Boże, Twoja Opatrzność nigdy się nie myli w swoich zrządzeniach, pokornie Cię błagamy, abyś oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobru.

Wtorek

2 P 3,12–15a.17–18; Mk 12,13–17

Słowo Boże: Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość. (…) starajcie się, aby On was zastał bez plamy i skazy, w pokoju, a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną.
Pan nasz jest cierpliwy i to jest rzeczą zbawienną. Był i jest cierpliwy wobec każdego z nas. Czekał na nasze nawrócenie. On jeden wie, jak długo. A gdy dziś popełniamy kolejne grzechy, Jego święta cierpliwość się nie wyczerpuje. Bo On umie czekać. Skoro sami doświadczyliśmy Jego zbawiennej cierpliwości, cieszmy się, gdy okazuje podobną cierpliwość tym, którzy dziś wciąż jeszcze błądzą.
Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, święty Bonifacy, męczennik, głosił prawdziwą wiarę i własną krwią ją przypieczętował, spraw za jego wstawiennictwem, abyśmy tę wiarę wiernie zachowywali i wyznawali całym życiem.

Środa

2 Tm 1,1–3.6–12; Mk 12,18–27

Słowo Boże: Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez włożenie moich rąk. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości, i trzeźwego myślenia.
To Bóg daje charyzmat, lecz zadaniem człowieka jest ów charyzmat rozpalić. W jaki sposób się to dokonuje? Przede wszystkim wówczas, gdy otrzymanym charyzmatem służymy innym, gdy posługujemy się nim dla dobra wspólnoty. Charyzmat zawłaszczony dla własnej korzyści traci rację bytu, więdnie, ostatecznie ginie. Charyzmat wprzęgnięty w służbę dla innych potężnieje i wydaje godne owoce.
Modlitwa dnia: Boże, Ty sprawiłeś, że święty Norbert, biskup, odznaczył się w służbie Kościoła duchem modlitwy i pasterską gorliwością, za jego wstawiennictwem daj swojemu ludowi pasterzy według Twego Serca, aby go prowadzili do zbawienia.

Czwartek

Rdz 14,18–20; 1 Kor 11,23–26
Łk 9,11b–17

UROCZYSTOŚĆ BOŻEGO CIAŁA

Słowo Boże: Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: „Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego (…)”.
Melchizedek jest obrazem Mesjasza. Ten król pokoju o tajemniczym pochodzeniu składa w ofierze chleb i wino. Z kolei rozradowany Abram składa w ofierze dziesięcinę, by powiedzieć, że Bóg ma udział we wszystkim, że Bogu zawdzięcza każde swoje zwycięstwo. Eucharystia winna być dla nas taką chwilą, w której wyznajemy swą wdzięczność, uznajemy Boga za sprawcę naszych sukcesów i wyrażamy swą radość z Jego obecności.
Modlitwa dnia: Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki, daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia.

Piątek

2 Tm 3,10–17; Mk 12,35–37

Słowo Boże: Jakież to prześladowania zniosłem, a ze wszystkich wyrwał mnie Pan. I wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania.
Skoro cierpiał Chrystus, nas także cierpienia nie ominą. Ta logika nie przypada nam do gustu. Uzbrojeni w pewność naszych racji (bo przekonani, że postępujemy słusznie) jesteśmy zdziwieni, gdy spotykają nas niepowodzenia, niezrozumienie i sprzeciw. Stąd pytanie: czyż słuszność nie jest po naszej stronie? Ależ tak. Sprzeciw i trudności, i osamotnienie niejeden raz bywają potwierdzeniem słuszności naszej sprawy.
Modlitwa dnia: Boże, życie wiernych i chwało pokornych, Ty uczyniłeś świętą Jadwigę, królową, gorliwą krzewicielką wiary i miłości, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy się stali apostołami prawdy i dobra.

Sobota

2 Tm 4,1–8; Mk 12,38–44

Słowo Boże: Poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań będą sobie mnożyli nauczycieli.
Każda przewrotność znajdzie swego orędownika: zwolennicy eutanazji i aborcji, obrońcy praw mniejszości seksualnych, propagatorzy antykoncepcji, wyznawcy świętej tolerancji, artyści budujący na skandalu… W każdej z tych dziedzin są nauczyciele i godni ich uczniowie. Cóż pozostaje chrześcijanom? Trzeba zauważać pułapkę błędu. Trzeba zarazem umieć ukazać drogę.
Modlitwa dnia: Boże, Twoja Opatrzność nigdy się nie myli w swoich zrządzeniach, pokornie Cię błagamy, abyś oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobru.


Comments are closed.