Słowa Życia

NIEDZIELA: Ez 17,22–24; 2 Kor 5,6–10; Mk 4,26–34

Przypowieść o ziarnku gorczycy

Jezus powiedział do tłumów:
Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo.
Mówił jeszcze: Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu.
W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją zrozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Rozważanie

Jezus naucza o królestwie Bożym. Lecz cóż znaczy to określenie? Wydaje się, że pojęcie królestwo Boże jest na tyle obecne w naszym języku wiary, że nie kwapimy się, by je wyjaśniać. Tymczasem choć powtarzane, może niewiele mówić. Można je zastąpić określeniem „działanie Boga”. Jezus mówi przez przypowieści – przez obrazy – o działaniu Boga w naszym życiu, w naszych społecznościach. Zwraca uwagę na sposób, w jaki Bóg działa: możemy o tym nie wiedzieć, a jednak Bóg czyni wielkie rzeczy i czyni to konsekwentnie. Ponadto nikłość, niepozorność tego działania to jedynie złudzenie. Owoce Bożych działań zawsze są wielkie.

rs

Comments are closed.