Słowo kapłana

Kościół naszym domem (28)

Bp Jan Szkodoń Biskup Pomocniczy Archidiecezji Krakowskiej

„Królestwo Boże… jest… jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu” (Mk 4,30–32).
Życie większości ludzi składa się z małych, drobnych spraw, podobnych czynności, zazwyczaj mało ważnych decyzji. Te drobne sprawy wypełniają życie małżeńskie i rodzinne. Są to słowa i gesty, które cieszą i umacniają miłość, albo – przeciwnie – sprawiają ból, poniżają, oddalają ludzi od siebie.
Wszystko, co czynimy, jest podobne do ziarna, które zasiewamy w swoim sercu, ale i w sercu bliźnich, szczególnie współmałżonka, dzieci, rodziców.
Ważne jest, by nie lekceważyć rzeczy drobnych, codziennych spraw, które kształtują atmosferę życia rodzinnego. Pan Jezus uczy nas, że „kto w drobnej rzeczy jest wierny i w wielkiej będzie wierny, a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy i w wielkiej nieuczciwy będzie” (Łk 16,10). Jedno dobre słowo może bliźniego podnieść duchowo i ocalić. Ale słowo kłamstwa wobec współmałżonka, choćby w mało ważnej sprawie, może osłabić zaufanie i wzbudzić podejrzliwość.
Wielkim niebezpieczeństwem, szczególnie dla życia rodzinnego, jest wyolbrzymianie drobnych spraw, różnic w poglądach na nieistotne tematy. Nawiązując do Jezusowego porównania, można by rzecz tak ująć: kto z komara robi wielbłąda, jest winien temu, że w rodzinie „wielbłąd”, czyli ważne sprawy, staną się marginesem życia. Małżonkowie kłócą się, a nawet czasem rozwodzą z przyczyn, które są do przezwyciężenia (ambicje, pycha, zranienia psychiczne), a nie widzą, że krzywdzą dzieci i zdradzają Chrystusa.
„Czy małżonkom naprawdę zależy na tym, aby… Boska obecność Chrystusa napełniała ich życie małżeńskie i rodzinne?” – pytał bł. Jan Paweł II (Łomża, 4 czerwca 1991 r.).

Propozycja postanowienia

Porozmawiajmy, jakie „drobne sprawy” można lekceważyć u małżonka i dzieci, a jakich – proporcjonalnie do ważności – nie można przemilczać?

Comments are closed.