Słowa Życia

NIEDZIELA: Jr 23,1–6; Ef 2,13–18; Mk 6,30–34

Jezus dobry pasterz

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili.
Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.

Rozważanie

Rozesłani do misyjnej pracy Apostołowie wrócili do Jezusa. A Jezus zaproponował im chwilę odpoczynku. Wcześniej jednak opowiedzieli Mu o wszystkim, co ich spotkało. To znamienne – wpierw o wszystkim powiedzieli, później mogli odpocząć. Opowiedzenie o wszystkim to rodzaj podsumowania, refleksji nad wykonanym zadaniem. Ale jeszcze bardziej jest to odkrycie wobec Jezusa wszystkich słów, czynów, to wyraźne powierzenie Zbawicielowi swego trudu. Po prostu modlitwa, w której człowiek wszystko, co przeżył, składa w ręce Pana. Jakiekolwiek zadanie wypełnimy, warto o tym pamiętać.

rs

Comments are closed.