Słowa Życia

NIEDZIELA: 1 Krl 19,4–8; Ef 4,30–5,2; J 6,41–51

Chleb żywy, który zstąpił z nieba


Żydzi szemrali przeciwko Jezusowi, dlatego że powiedział: Jam jest chleb, który z nieba zstąpił, i mówili: Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jakżeż może On teraz mówić: „Z nieba zstąpiłem?”.
Jezus im odpowiedział: Nie szemrajcie między sobą. Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec, który Mnie posłał; Ja zaś wskrzeszę go w dniu ostatecznym. Napisane jest u Proroków: „Oni wszyscy będą uczniami Boga”. Każdy kto od Ojca usłyszał i nauczył się, przyjdzie do Mnie. Nie znaczy to, aby ktokolwiek widział Ojca; jedynie Ten, który jest od Boga, widział Ojca. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, ma życie wieczne.
Jam jest chleb życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze.
Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata.

Rozważanie
Znów o chlebie życia – Jezus kontynuuje pouczenie na temat Eucharystii. Zapowiada dar, który przyjmie postać chleba, będzie nim – jak sam mówi – „moje ciało za życie świata”. Eucharystia jest, jak wierzymy, prawdziwym ciałem Jezusa, nie w formie jakiegoś stałego stanu, lecz w formie nieustannie dokonującego się czynu: ciało wydane za życie świata. Treścią ukrytą Eucharystii jest zatem czyn Jezusa – ofiara. Ten czyn wciąż się spełnia, wciąż obejmuje kolejne pokolenia uczniów. Ten czyn obejmuje wszystkich zgromadzonych na Eucharystii.

rs

Comments are closed.