Słowa Życia

NIEDZIELA: Pwt 4,1–2.6–8; Jk 1,17–18.21b–22.27
Mk 7,1–8.14–15.21–23

Prawo Boże a zwyczaje

 

Zebrali się u Jezusa faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie umytymi rękami. Faryzeusze bowiem i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?
Odpowiedział im: Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji.
Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: Słuchajcie Mnie wszyscy, i zrozumiejcie. Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Wszystko to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym.

Rozważanie
Kościół ma za sobą dwa tysiące lat tradycji. Nie tylko tej pisanej przez duże T, tworzącej część Objawienia. Jesteśmy spadkobiercami tradycji, która rodziła się z ludzkiej pomysłowości, służyła rozwiązywaniu bieżących problemów minionych czasów. Zarówno ta wielka Tradycja, jak i ta mała, są potrzebne. Ale o ile tę pierwszą trzeba z pietyzmem pielęgnować, tę drugą trzeba poddawać krytycznej ocenie, by nie spotkał nas zarzut sformułowany przez Jezusa: „Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji”. Podejmując to zadanie Kościół ujawnia swą żywotność, zdolność rozwoju, przełamuje niepotrzebne już nawyki.

rs

Comments are closed.