Pasterskie nauczanie

Logika daru i miłości

ks. kard. Stanisław Dziwisz Metropolita Krakowski

Doświadczenie uczniów z góry Tabor może i powinno być również naszym doświadczeniem, abyśmy pomimo spotykających nas trudów i przeciwieństw nie upadali na duchu, lecz byli ludźmi nadziei. W nasze życie wpisana jest rzeczywistość cierpienia i śmierci. Jezus nikomu z nas nie obiecał łatwego życia. Powiedział swoim uczniom, a więc i nam wszystkim: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je”. Powyższe, trudne słowa, możemy zrozumieć tylko wtedy, gdy zgodzimy się z logiką, którą kierował się Jezus Chrystus. Jest to logika daru i miłości. On umarł za nas. Nikt Mu życia nie odebrał. On złożył je dobrowolnie w ofierze, abyśmy my mieli życie, i mieli je w obfitości. Nasze życie ma wtedy sens, gdy nie żyjemy dla siebie, nie zamykamy się w sobie, ale czynimy z naszego życia dar dla Boga i dla bliźnich. Oto pełna, chrześcijańska wizja życia człowieka i jego powołania. Tylko z taką wizją możemy budować w naszych środowiskach cywilizację miłości.

Fragment homilii wygłoszonej w Święto Przemienienia Pańskiego, Cmolas, 5 sierpnia 2012 r.

Comments are closed.