Słowo kapłana

Kościół naszym domem (8)

Na początku publicznej działalności Pan Jezus „przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,14).
Nawrócenie i wiara są ze sobą ściśle związane. Trzeba się nawrócić, zerwać ze złem, by uwierzyć. Im mocniej wierzymy, tym bardziej pragniemy poprawy życia i nawrócenia. Zarówno nawrócenie, jak i wiara są darem Bożym, ale także postawą, owocem osobistego wysiłku człowieka.
Nawrócenie i wiara są osobistą decyzją człowieka, jego wewnętrzną walką. W nawróceniu i uwierzeniu pomocą jest drugi człowiek, wspólnota, szczególnie rodzinna. Otoczenie niekiedy utrudnia nawrócenie, utrwala w nas grzech, następuje w człowieku proces usprawiedliwienia grzechu.
Owocem nawrócenia i wiary, ale zarazem – warunkiem, jest codzienne przeżywanie swoich życiowych zadań jako powołania. Pan Jezus obdarowując małżonków łaską sakramentu udziela im duchowej siły, aby wypełnili Bożą wolę. Rodzina jest miejscem, w którym dziecko odkrywa swoje powołanie, także – powołanie kapłańskie i zakonne.
Owocem wiary, która prowadzi do nawrócenia, jest pamięć o słowach św. Pawła: „Przemija… postać tego świata” (1 Kor 7,31). Ta pamięć rodzi dystans do tego, co doczesne i prowadzi do stawiania Boga na pierwszym miejscu. „Trzeba więc, aby ci… co używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali” (1 Kor 7,29–31).
Jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za swoją wiarę, nawracanie się i swoje zbawienie, ale także za wiarę, nawrócenie i zbawienie bliźniego. Dotyczy to w szczególności rodziny, Domowego Kościoła. Jesteśmy Jonaszami. Do każdego z nas Bóg kieruje wezwanie: „Wstań, idź… i głoś… upomnienie, które ci Ja zlecam” (Jon 3,2). Upomnienie Jonasza przyniosło skutek: „I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post” (w. 5). Gdy upominamy bliźniego, kierując się wiarą i miłością bliźniego, towarzyszy nam Boża łaska. Trzeba się modlić za tego, kogo upominamy i pościć w jego intencji.
Bł. Jan Paweł II upominał: „Przemawiam mocą Jego prawdy do człowieka naszych czasów, aby pojął, jak wielkim dobrem jest małżeństwo, rodzina i życie, jak wielkim niebezpieczeństwem jest brak… poszanowania… tych największych wartości” (List do rodzin).

Propozycja postanowienia

Z miłością upomnę, z pokorą przyjmę upomnienie.

Comments are closed.