Słowo kapłana

Kościół naszym domem (42)

Bp Jan Szkodoń Biskup Pomocniczy Archidiecezji Krakowskiej

„Pan Bóg rzekł: Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam; uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc” – czytamy w Księdze Rodzaju (2,18). Stworzenie kobiety Pismo Święte przedstawia obrazowo: „Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę” (w. 22). Żebro jest symbolem równości. Mężczyzna i kobieta mają tę samą, ludzką naturę i tę samą godność. Są stworzeni na obraz i podobieństwo Boże.
Współcześnie podkreśla się równe prawa mężczyzny i kobiety, broni się kobietę przed przemocą ze strony mężczyzny i niesprawiedliwością w życiu społecznym. Ale są niebezpieczne tendencje, które głoszą prawo kobiet do aborcji, antykoncepcji, in vitro. Niektórzy proponują związki osób tej samej płci i „wyzwolenie” od chrześcijańskich zasad etycznych w odniesieniu do ciała, miłości, małżeństwa i rodziny. Trzeba stanowczo bronić współczesne kobiety przed takimi tendencjami.
W Ewangelii św. Marka czytamy: „Na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę, dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało” (Mk 10,6–8).
Bóg stworzył człowieka mężczyzną i kobietą. Stwarza każdego człowieka, dając mu życie przez ojca i matkę. W chwili poczęcia Bóg stwarza nieśmiertelną duszę. Wolą Bożą jest małżeństwo, wspólnota życia i miłości.
„Będą oboje jednym ciałem” – to wyrażenie oznacza, że Bóg powołuje mężczyznę i kobietę, aby tworzyli wspólnotę, „jedno ciało”. Jest to wspólnota duchowa i cielesna, uczuciowa i etyczna, naturalna i religijna.
„Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela” (w. 9). To zdanie Pana Jezusa jest przypominane w czasie liturgii Sakramentu Małżeństwa. W następnym wersecie Ewangelista umieścił słowa Pana Jezusa: „Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo” (w. 11–12).
„Czy potrafimy sobie uświadomić, że ludzka płciowość jest dowodem niesłychanego wręcz zaufania, jakie Bóg okazuje człowiekowi, mężczyźnie i kobiecie, i czy staramy się tego Bożego zaufania nie zawieść?” (bł. Jan Paweł II, Łomża, 4 czerwca 1991 r.).

Propozycja postanowienia
W jaki sposób – słowem i przykładem życia – bronię świętości i nierozerwalności małżeństwa? Czy mam odwagę – szczególnie wobec swoich dorosłych dzieci – stanowczo przypominać naukę Pana Jezusa o wierności, cudzołóstwie i zdradzie? n

Comments are closed.