Tydzień liturgiczny

Trzydziesty czwarty tydzień zwykły 26 XI–1 XII 2012

Poniedziałek

Ap 14,1–3.4b–5; Łk 21,1–4

Słowo Boże: A głos, który usłyszałem, brzmiał jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy. I śpiewają pieśń nową… a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi.

Symboliczna liczba sto czterdzieści cztery tysiące kryje w sobie ludzi wszystkich pokoleń i czasów, i narodów. Liczba zbawionych jest ogromna i osiągnęła pełnię. Śpiewają pieśń nową – nikt nie mógł się jej nauczyć prócz wybranych. To znaczy tych, którzy przyjęli łaskę zbawienia. Nowy człowiek śpiewa nową pieśń. To jest pieśń o zwycięskiej miłości, która przemienia ludzkie serce. Ta pieśń winna rozbrzmiewać w nas już dziś.

Wtorek

Ap 14,14-20; Łk 21,5–11

Słowo Boże: A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta. I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp. I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem…

Każdy stanie wobec Boga Sędziego, który w sobie wiadomej chwili wezwie człowieka do siebie. Obraz żniwa uzmysławia konieczność owocowania.Na cóż bowiem zboże, które nie przynosi plonu… Gdy człowiek postawi siebie w centrum swoich wysiłków i starań, gdy pochłonięty jest zabieganiem wokół osobistych korzyści, z zaskoczeniem odkryje prawdę o bezowocnym końcu swego życia.

Środa

Ap 15,1–4; Łk 21,12–19

Słowo Boże: Dzieła Twoje są wielkie i godne podziwu, Panie, Boże wszechwładny. Sprawiedliwe i wierne są Twoje drogi, o Królu narodów. Któż by się nie bał, o Panie, i Twego imienia nie uczcił? Dziś można jeszcze słuchać narzekania na Boże wyroki.

Dziś jeszcze można stawiać Bogu dramatyczne pytanie: dlaczego tak? Lecz powoli zbliża się czas, gdy wszystko stanie się jasne. Gdy ujrzymy całość Bożego planu i zdumieje nas jego harmonia oraz piękno. Miejmy cierpliwość wobec Stwórcy i pozwólmy Mu, by odsłonił nam tyle, ile dziś zrozumieć i przyjąć potrafimy. I nie sądźmy naiwnie, że wiemy już wszystko.

Czwartek

Ap 18,1–2.21–23; 19,1–3.9a; Łk 21,20-28

Słowo Boże: Zbawienie i chwała, i moc należą do Boga naszego, bo Jego wyroki prawdziwe są i sprawiedliwe, bo osądził Wielką Nierządnicę, co znieprawiała nierządem swym ziemię, i zażądał, by poniosła karę za krew swoich sług. Sprawiedliwość Boża odniesie tryumf. Nie tylko przez to, że Bóg jest wszechmocny i stanie się tak, jak zdecydował. Sprawiedliwość odniesie tryumf także przez to, że do końca już przekonamy się, że pomysł Boga był najlepszy, doskonale sprawiedliwy, pełen szacunku wobec wolności człowieka. Doświadczymy również, że każda nieprawość i każdy czyn sprawiedliwy znajdą właściwą sobie zapłatę. Modlitwa dnia: Boże, nasz Ojcze, pobudź wolę swoich wiernych, aby gorliwiej korzystając z owoców odkupienia, zasłużyli na obfitsze łaski Twojej dobroci.

Piątek

Rz 10,9–18; Mt 4,18–22

ŚWIĘTO ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA

Słowo Boże: „Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”. Jakże więc mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? Jakże mogli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli? Z chwilą gdy uwierzymy w Chrystusa, przeszłość przestaje się liczyć. Nieważne kto skąd przybył, kim był wcześniej, czego dokonał… Pierwszorzędnego znaczenia nabiera związek z Jezusem: wszak kto wezwie Jego imienia, będzie zbawiony. Jedno zatem zadanie przed nami: wzywajmy Jego imienia skutecznie. A to znaczy: nie szukajmy innych punktów oparcia, trwajmy przy Nim wiernie, słuchajmy Jego słowa, nie lękajmy się przeszkód.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, święty Andrzej Apostoł był głosicielem Ewangelii i pasterzem Twojego Kościoła, pokornie Cię prosimy, aby nieustannie wstawiał się za nami.

Sobota

Ap 22,1–7; Łk 21,34–36

Słowo Boże: Nic godnego klątwy już odtąd nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali. I będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego na ich czołach. I odtąd już nocy nie będzie. Któż nie snuje marzeń o wolnej od trosk przyszłości? A jednak te nasze myśli często skrojone są na zbyt małą miarę, bo na miarę ludzkich oczekiwań. Tymczasem zbawieni noszą na czołach znak Baranka – zdobywają nowe myślenie, które czerpie z ducha Zbawiciela. Tak rodzi się szczególna bliskość człowieka i jego Zbawcy. Zbawieni przekraczają ludzką miarę, bo Pan otwiera przed nimi perspektywę wzrostu bez ograniczeń.

Modlitwa dnia: Boże, nasz Ojcze, pobudź wolę swoich wiernych, aby gorliwiej korzystając z owoców odkupienia, zasłużyli na obfitsze łaski Twojej dobroci.

Comments are closed.