Tydzień liturgiczny

Trzeci tydzień Adwentu 17–22 XII 2012

Czwarty tydzień Adwentu 24 XII
Święta Bożego Narodzenia 25–29 XII 2012

Poniedziałek

2 Sm 7,1–5.8b–12.14a–16; Łk 1,67–79

Słowo Boże: Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Bóg pragnie dla nas wielkości i sławy. Pragnie, by każdy z nas był wielki. Tak zaplanował drogę naszego życia. Wciąż na przekór naszym błędom zabiega o nasz wzrost. Zarazem przypomina: „Zabrałem cię z pastwiska…”. Nie po to, by upokorzyć, cokolwiek wypomnieć. Raczej by uzmysłowić przebytą drogę. Kiedyś grzesznik, dziś zbawiony. Kiedyś zagubiony, dziś ocalony. Kiedyś niewolnik, dziś syn.

Modlitwa dnia: Panie Jezu, przyjdź szybko i nie zwlekaj, aby radość z Twojego przyjścia podniosła na duchu ufających Twojej dobroci.

Wtorek

Iz 9,1–3.5–6; Tt 2,11–14; Łk 2,1–14

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO
Msza św. w nocy 
Słowo Boże: Albowiem Dziecię się nam narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Oczom ludzi ukazuje się Dziecię – rodzi się nadzieja. Bo każde nowe życie to nowa nadzieja. Tym razem jednak prorok ujawnia oczekiwania, które zdają się przerastać możliwości zwykłego człowieka, bo mówi o nowo narodzonym: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Te tytuły Oczekiwanego odsłaniają, jak bardzo na Niego liczymy, jak bardzo jet nam potrzebny.

Modlitwa dnia: Boże, Ty sprawiłeś, że ta najświętsza noc zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości, daj, abyśmy w niebie mogli uczestniczyć w radości Twojego Syna, którego tajemnicę Wcielenia poznaliśmy na ziemi.

Środa

Dz 6,8–10; 7,54–60; Mt 10,17–22

ŚWIĘTO ŚW. SZCZEPANA

Słowo Boże: I rzekł: „Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącegopo prawicy Boga”.  A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Szczepan patrzył w górę, w niebo i ujrzał Jezusa. I zniósł największy trud – trud męczeństwa. My patrzymy na Eucharystię, tj. na ołtarz, tabernakulum. Jeszcze bardziej patrzmy na własne serce, które zgodnie z pragnieniem Jezusa winno być Jego żywym tabernakulum. Patrzmy i czuwajmy, byśmy z tabernakulum swego serca nie wyprowadzili gdzieś Jezusa, bo na cóż przyda się puste tabernakulum? Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, obchodzimy narodziny dla nieba świętego Szczepana, pierwszego męczennika, który się modlił nawet za swoich prześladowców, daj nam naśladować jego przykład i naucz nas miłować nieprzyjaciół.

Czwartek

1 J 1,1–4; J 20,2–8

ŚWIĘTO ŚW. JANA APOSTOŁA

Słowo Boże: To wam oznajmiamy, co było od początku, cośmy usłyszeli o Słowie życia, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, bo życie objawiło się. Myśmy je widzieli, o nim świadczymy i głosimy wam życie wieczne, które było w Ojcu… Liczy się dobre życie każdego wierzącego człowieka, ale świadectwo Apostoła jest nam najbardziej potrzebne. Świadectwo biskupa, następcy Apostołów umacnia każdego z nas. Brak tego świadectwa szczególnie rani. Wspierajmy naszego biskupa modlitwą i duchowymi darami, by jego świadectwo skutecznie umacniało współczesnych na drodze wiary.

Modlitwa dnia: Boże, Ty nam objawiłeś tajemnice Twojego Słowa przez Jana Apostoła, oświeć nasze umysły, abyśmy pojęli i umiłowali naukę, którą głosił.

Piątek

1 J 1,5–2,2; Mt 2,13–18

ŚWIĘTO ŚWIĘTYCH MŁODZIANKÓW MĘCZENNIKÓW

Słowo Boże: Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg, będąc wiernym i sprawiedliwym, odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli powiemy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki. Jeśli wzrasta nasza wiara i miłość do Boga, wówczas coraz wyraźniej dostrzegamy braki naszych czynów, myśli i pragnień, niejasność motywacji – jednym słowem całą nędzę ludzkiej kondycji, która w obliczu Boga, absolutnego dobra, nie może się skryć. Ale jedynie Bóg, absolutna miłość, udzielająca przebaczenia, pozwala nam z nadzieją patrzeć w przyszłość.

Modlitwa dnia: Boże, nasz Ojcze, w dniu dzisiejszym święci Młodziankowie, męczennicy, obwieścili Twoją chwałę nie słowami, lecz śmiercią, spraw, abyśmy całym życiem wyznawali wiarę w Ciebie, którą głosimy ustami.

Sobota

1 J 2,3–11; Łk 2,22–35

Piąty dzień oktawy narodzenia pańskiego

Słowo Boże: A jednak piszę wam o nowym przykazaniu, które prawdziwie jest w Nim i w was… Kto twierdzi, że żyje w światłości, a nienawidzi brata swego, dotąd jeszcze jest w ciemności. Kto miłuje swego brata, ten trwa w światłości i nie może się potknąć. Przykazanie miłości jest nam dobrze znane. Dlaczego więc nowe? Nowością jest obecność Ducha Świętego w sercu wierzącego człowieka. Duch Święty nie może się zestarzeć, nie może się znudzić czy wyczerpać. Duch Święty jest nieustannym źródłem dobra, życiodajnym natchnieniem, trwale w nas obecnym Ożywicielem naszych pragnień.
Modlitwa dnia: Wszechmogący i niewidzialny Boże, Ty rozproszyłeś ciemności świata przez przyjście Chrystusa, który jest prawdziwą światłością, wejrzyj na nas z dobrocią i spraw, abyśmy godnie wysławiali wspaniałą tajemnicę Narodzenia Twojego jedynego Syna.

Comments are closed.