Słowo kapłana

Kościół naszym domem (10)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?” – te słowa Joba streszczają życie każdego człowieka. „Bojowaniem” jest zmaganie członków rodziny o uratowanie trwałości, wierności małżeństwa. Jest to walka o dorastającego syna, walka o trzeźwość, o zdrowie dziecka, o pracę, miejsce w nowej szkole. Gdy ktoś jest chory, doświadcza prawdziwości słów: „Noc wiecznością się staje”. Noc choremu się dłuży. Pociechą jest modlitwa oraz wiara w miłość i milosierdzie Pana Jezusa. Czytamy w Ewangelii: „przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych… Uzdrowił wielu” (Mk 1,32–34).
W rodzinie realizują się słowa św. Pawła: „Dla słabych stałem się słaby, aby pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich” (1 Kor 9,22). W codziennych troskach realizuje się „być słabym dla słabych, być wszystkim dla wszystkich”.
Pan Jezus wziął na siebie nasze słabości i leczył nasze choroby (por. Mt 8,17). Troszczymy się o zdrowie fizyczne naszych bliskich w rodzinie, ale jeszcze bardziej jesteśmy zobowiązani, by troszczyć się o zdrowie duszy naszych krewnych, członków rodziny i przyjaciół.

Propozycja postanowienia
Porozmawiajmy, co znaczy w rodzinie być „słabym dla słabych, wszystkim dla wszystkich”.
Św. Paweł pisze: „Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9,16). Są to mocne słowa, odnoszące się nie tylko do duchownych, ale i do świeckich. Ochrzczony i bierzmowany jest odpowiedzialny za wiarę i zbawienie bliźnich, szczególnie w rodzinie: „Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku” (1 Kor 9,16).

Apostoł wierzy, że przekazywanie Ewangelii bliźnim będzie owocować w jego sercu i otworzy mu niebo. „Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział” (1 Kor 9,23).
Pan Jezus dał nam przykład: „Nad ranem… udał się na miejsce pustynne i tam się modlił” (Mk 1,35). Źródłem wewnętrznych sił, źródłem pokory i odwagi w przekazywaniu Ewangelii i w miłosierdziu dla bliźnich jest modlitwa, samotne, „pustynne” przebywanie z Panem Jezusem.
„Matko Chrystusowa! Matko nasza! Niestrudzenie powtarzaj nam słowa z Kany: To czyńcie” (bł. Jan Paweł II, Łomża, 4 czerwca 1991 r.).

Comments are closed.