Logika pszenicznego ziarna

ks. kard. Stanisław Dziwisz METROPOLITA KRAKOWSKI

Prawdę o ludzkim umieraniu, a jednocześnie o naszym niezniszczalnym pragnieniu życia wyjaśnia odczytana dziś Ewangelia o ziarnie pszenicy. „Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity” (J 12,24). Pierwszym ziarnem jest sam Jezus Chrystus. To ziarno obumarło na drzewie krzyża, pozostało przez trzy dni w ciemnej dolinie śmierci, ale powstało do nowego życia i nieśmiertelności. W obfitym plonie tego Ziarna mamy udział my wszyscy, bo czeka nas ten sam los i to samo zwycięstwo. Jezus uczy nas, byśmy świadomie i odważnie tracili życie, czyniąc z niego dar dla innych i ostatecznie dla Boga, bo w ten sposób zachowamy je na całą wieczność. Taka jest droga uczniów Jezusa, podążających za swoim Mistrzem. (…) Kierując się logiką pszenicznego ziarna, obumierającego, by przynieść plon, patrzymy z nadzieją na całe nasze ludzkie doświadczenie, na naszą miłość, a także na nasze cierpienie i śmierć.

Fragment wystąpienia, Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan,
Bazylika Przenajświętszej Trójcy w Krakowie, 22 stycznia 2012

Comments are closed.