Tydzień liturgiczny

Siódmy tydzień zwykły 20–21 II 2012

KS. ROMAN SŁAWEŃSKI

Poniedziałek

Jk 3,13–18; Mk 9,14–29

Słowo Boże: Mądrość zaś zstępująca z góry jest przede wszystkim czysta, dalej, skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy.
Współczesny bezład moralny jest symptomatyczny. Nonszalancja wobec zasad moralnych mówi o ukrytych żądzach, które wyraźnie znaczą życie wielu ludzi. Znaczą w sposób zdecydowanie negatywny. Także ludzi z pierwszych stron gazet, autorytetów na jeden sezon. Ale jest inne wyjście. Bóg, nasz Stwórca, nie przestaje udzielać swej mądrości wszystkim, którzy jej poszukują. Szukajmy ludzi Bożego ducha, a są nimi ci, którzy wprowadzają pokój.
Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy stale rozważając Twoją naukę, spełniali słowem i czynem to, co się Tobie podoba.

Wtorek

Jk 4,1–10; Mk 9,30–37

Słowo Boże: Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie własnych żądz. Bądźcie więc poddani Bogu, przeciwstawiajcie się natomiast diabłu (…).
Oto jedno z niebezpieczeństw: można się źle modlić. Tak szlachetna w swej istocie czynność jak modlitwa, może pozostawać na usługach ludzkich ambicji i żądz. Zła modlitwa, jako parodia prawdziwej modlitwy, jest dramatem. Zamiast przybliżać do Boga, oddala. Zamiast otwierać serce, zamyka. Zamiast prowadzić do wzrostu, powoduje skarłowacenie. Zamiast prawdy, karmi złudzeniem. I dlatego trzeba zastanawiać się nad jakością swej modlitwy.
Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy stale rozważając Twoją naukę, spełniali słowem i czynem to, co się Tobie podoba.

Okres Wielkiego Postu 22–25 II 2012

Środa

Jl 2,12–18; 2 Kor 5,20–6,3
Mt 6,1–6.16–18
ŚRODA POPIELCOWA

Słowo Boże: Zbierzcie lud, zwołajcie świętą społeczność, zgromadźcie starców, zbierzcie dzieci i ssących piersi… Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, słudzy Pana!

Do pokuty wezwani są wszyscy. O dziwo, także ci najmniejsi, ssący piersi. Bo pokuta jest mądrą odpowiedzią człowieka na dolegliwości jego upadłej natury. Bez pokuty nie ma wzrostu, nie ukształtuje się piękny człowiek. Dlatego pokuty winno się uczyć od samego początku. Jak uczymy życzliwości, kultury, modlitwy, tak też winniśmy uczyć pokuty. I dlatego nie można pominąć podstawowego pytania: czy umiem pokutować?
Modlitwa dnia: Panie, nasz Boże, daj nam przez święty post zacząć okres pokuty, aby nasze wyrzeczenia umocniły nas do walki ze złym duchem.

Czwartek

Pwt 30,15–20; Łk 9,22–25

Słowo Boże: Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Boga, swego Pana, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego…
Ileż dni i miesięcy trzeba spędzić nad tabelami z notowaniami giełdowymi, by sensownie zainwestować pieniądze? Ile wysiłku kosztuje dobra decyzja maklera… A chodzi tu o pieniądze. Tylko o pieniądze. Tymczasem wielokrotnie – i to każdego dnia – dokonujemy wyborów, których konsekwencje sięgają wieczności. I zbyt często działamy lekkomyślnie. Dlaczego? Bo zapominamy sięgnąć wzrokiem głębiej, by widzieć ostateczne konsekwencje.
Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, uprzedzaj swoim natchnieniem nasze czyny i wspieraj je swoją łaską, aby każde nasze działanie od Ciebie brało początek i w Tobie znajdowało dopełnienie.

Piątek

Iz 58,1–9; Mt 9,14–15

Słowo Boże: Krzycz na całe gardło, nie przestawaj. Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy (…).
Każde pokolenie ma swoich bohaterów i złoczyńców. Obraz pokolenia tworzą ludzie wybitni, przeciętni i całkiem podli. Każde pokolenie potrzebuje ludzi sprawujących władzę, poetów, żołnierzy i dobrych pracowników. Ale szczególną rolę pełnią ci, których zwykło nazywać się sumieniem pokolenia. To wielki skarb, gdy pokolenie otrzymało od Boga proroka. Obyśmy nie zlekceważyli proroczego głosu Kościoła.
Modlitwa dnia: Miłosierny Boże, wspomagaj swoją łaską rozpoczęte dzieła pokutne, aby naszym wyrzeczeniom towarzyszyła prawdziwa odnowa ducha.

Sobota

Iz 58,9b–14; Łk 5,27–32

Słowo Boże: Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz swój chleb zgłodniałemu, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach (…).
Miłosierdzie jest sztuką, która domaga się, by widzieć potrzeby ciała i ducha. Zbyt łatwo jednostronnie spoglądamy na człowieka. Często skupiamy się na pomocy materialnej, zapominając o udręczonej duszy, bądź też usiłujemy karmić dobrymi radami, nie dostrzegając, że także ciało cierpi głód. Tymczasem prorok w jednym zdaniu mówi o trosce o ciało i ducha. Miłosierdzie ogarnia całego człowieka, albo nie ogarnia go wcale.
Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, wejrzyj łaskawie na naszą słabość w walce z mocami ciemności i wyciągnij w naszej obronie swoją potężną prawicę.

Comments are closed.