Z nauczania Ojca Świętego

Pokój Chrystusa źródłem radości

Fragment katechezy Ojca Świętego Benedykta XVI, Watykan, 11 kwietnia br. (audiencja ogólna) 

Szczytem (…) jest Komunia eucharystyczna: w Komunii Jezus karmi nas Swoim Ciałem i Krwią, aby być obecnym w naszym życiu, aby uczynić nas nowymi, ożywianymi mocą Ducha Świętego.
Drodzy bracia i siostry,
Po uroczystych celebracjach wielkanocnych nasze dzisiejsze spotkanie jest przeniknięte duchową radością, pomimo że niebo jest szare, w sercu niesiemy radość wielkanocną, pewność, że Chrystus, przez swoją śmierć i zmartwychwstanie, definitywnie zatriumfował nad śmiercią. Nade wszystko ponawiam pod adresem każdego z was serdeczne życzenia wielkanocne: niech w każdym domu i we wszystkich sercach rozbrzmiewa radosna wieść zmartwychwstania Chrystusa, tak aby na nowo zrodziła się nadzieja.
(…) „Pokój wam!” (J 20,19b). Jest to zwyczajne powitanie, które teraz nabiera jednak nowego znaczenia, ponieważ dokonuje wewnętrznej przemiany: jest to pozdrowienie paschalne, pokonujące w uczniach wszelki strach. Pokój, jaki przynosi Jezus, to dar zbawienia, jakie obiecał On podczas swych mów pożegnalnych: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka!” (J 14,27). W tym dniu Zmartwychwstania daje On go w pełni i dla wspólnoty staje się ów pokój źródłem radości, pewności zwycięstwa, bezpieczeństwa w oparciu się na Bogu. „Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka!” – mówi także nam.
Po tym pozdrowieniu, Jezus pokazuje uczniom rany rąk i boku (por. J 20,20), znaki tego, co się wydarzyło i co nigdy nie zostanie wymazane: Jego chwalebne człowieczeństwo pozostaje „zranione”. Celem owego gestu jest potwierdzenie nowej rzeczywistości zmartwychwstania: Chrystus, który przebywa teraz pośród swych uczniów, jest osobą rzeczywistą, jest tym samym Jezusem, który trzy dni wcześniej został przybity do krzyża. W ten właśnie sposób, w jaśniejącym świetle Paschy, w spotkaniu ze Zmartwychwstałym uczniowie pojmują zbawczy sens Jego męki i śmierci. Wówczas ze smutku i lęku przechodzą do pełnej radości. Smutek i rany same stają się źródłem radości. Radość, która rodzi się w ich sercach pochodzi z „ujrzenia Pana” (J 20,20). Raz jeszcze mówi im: „Pokój wam!” (w. 21). Odtąd jest już jasne, że nie jest to tylko powitanie. Jest to dar, dar, jakim Zmartwychwstały pragnie obdarzyć swoich przyjaciół, a który jest jednocześnie poleceniem: ten pokój nabyty przez krew Chrystusa, jest dla nich, ale także dla wszystkich i uczniowie powinni go zanieść na cały świat. (…)
Drodzy przyjaciele, niech okres wielkanocny będzie dla nas wszystkich dobrą okazją, aby z radością i entuzjazmem odkryć źródła wiary – obecność Zmartwychwstałego między nami. Chodzi o podjęcie tej samej drogi, jaką Jezus każe przejść dwom uczniom z Emaus, poprzez odkrycie Słowa Bożego i Eucharystii. To znaczy wyruszenie z Panem i pozwolenie, aby otworzył nam oczy na prawdziwy sens Pisma Świętego i na Jego obecność w łamaniu chleba. Tak więc szczytem tej drogi, podobnie wówczas jak i dziś, jest Komunia eucharystyczna: w Komunii Jezus karmi nas Swoim Ciałem i Krwią, aby być obecnym w naszym życiu, aby uczynić nas nowymi, ożywianymi mocą Ducha Świętego.
Podsumowując, doświadczenie uczniów zachęca nas do refleksji nad znaczeniem, jakie ma dla nas Pascha. Pozwólmy, aby spotkał nas Zmartwychwstały Jezus! On, żywy i prawdziwy jest zawsze obecny pośród nas. Idzie wraz z nami, aby prowadzić nasze życie, aby otworzyć nasze oczy. Ufamy Zmartwychwstałemu, który ma moc obdarzania życiem, by sprawić, abyśmy się odrodzili jako dzieci Boże, zdolne do wiary i miłości. Wiara w Niego przemienia nasze życie: wyzwala je od strachu, daje mu mocną nadzieję, sprawia, że jest ono ożywiane tym, co nadaje pełny sens życiu – miłością do Boga.

Comments are closed.