Pasterskie nauczanie

Najważniejsza przygoda życia

ks. kard. Stanisław Dziwisz Metropolita Krakowski

Wiara to nie tylko przyjęcie objawionej przez Boga
prawdy, że jest On miłością i że człowiek powołany jest do uczestnictwa w Jego życiu i miłości. Jak mówi Paweł Apostoł, człowiek wierzy w sercu i sercem przyjmuje wiarę (por. Rz 10,9–10). A więc sprawy wiary dotykają naszej głębi. Wiara to postawa człowieka, który otwiera się na rzeczywistość Boga, stawia Go w centrum i zawierza Mu swój los. Ogłaszając Rok Wiary, Benedykt XVI podkreślił, że „Kościół jako całość, a w nim jego pasterze, muszą tak jak Chrystus wyruszyć w drogę, aby wyprowadzić ludzi z pustyni ku przestrzeni życia, ku przyjaźni z Synem Bożym, ku Temu, który daje nam życie – pełnię życia” (Porta fidei, 2). Najważniejszą przygodą życia, w jakiej możemy wziąć udział, jest pójście za Jezusem, utożsamienie się z Nim oraz z Jego programem zapisanym w Ewangelii. Sprawy naszej wiary przeżywamy w konkretnej, otaczającej nas rzeczywistości. Nie jest ona łatwa, zresztą nigdy taką nie była. Każdy z nas nosi brzemię osobistego grzechu, słabości, trudności w relacjach z innymi, często z najbliższymi osobami. Również życie społeczne nie jest wolne od nieporozumień, napięć, walki o sprawy nie zawsze słuszne i święte.

Fragment słowa pasterskiego na Wielki Post 2013 roku

Comments are closed.