Tydzień liturgiczny

DRUGI TYDZIEŃ WIELKANOCNY 8 – 13 IV 2013

Poniedziałek

Iz 7,10–14; Hbr 10,4–10; Łk 1,26–38

UROCZYSTOŚĆ ZWIASTOWANIA PAŃSKIEGO
Słowo Boże: Wtedy Izajasz rzekł: „Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam naprzykrzać się ludziom… Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi syna, i nazwie go imieniem Emmanuel, to znaczy Bóg z nami”. Król Achaz bynajmniej nie z szacunku wobec Boga nie chciał prosić o znak. To obojętność na sprawy Boże, zaniedbanie modlitwy i lekceważenie głosu Bożego powstrzymywały go przed słuchaniem Boga. Tym razem stanowczość Boga była większa niż ludzkie zobojętnienie. Wobec braku zainteresowania ze strony króla, Bóg jeszcze wyraźniej przemawia. Obojętność jest poważnym okaleczeniem ludzkiego ducha.

Modlitwa dnia: Boże, z Twojej woli w łonie Maryi Dziewicy odwieczne Słowo przyjęło ludzkie ciało; spraw, abyśmy wyznając, że nasz Odkupiciel jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, zasłużyli na udział w Jego Boskiej naturze.

Wtorek

Dz 4,32–37; J 3,7–15

Słowo Boże: Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy mieli wielką łaskę. To była mała wspólnota i dlatego radykalny przykład życia pierwszej grupy chrześcijan był tak czytelny i pociągający. Potrzebne są nam, ludziom wierzącym, małe wspólnoty, gdzie radykalizm ewangelicznego życia przyjmie widoczne kształty. Gdzie będziemy mogli znaleźć umocnienie. Nie ograniczajmy się do tęsknot za wspólnotą, lecz podejmujmy konkretne czyny.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, Ty w sakramentach wielkanocnych dałeś nam zadatek nowego życia, spraw, abyśmy głosili moc Chrystusa zmartwychwstałego i mogli uczestniczyć w Jego chwale.

Środa

Dz 5,17–26; J 3,16–21

Słowo Boże: Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich powiedział: „Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa tego życia”. Usłyszawszy to weszli o świcie do świątyni i nauczali. Bez pomocy Bożej słowo utknęłoby gdzieś w więziennych celach czy salach przesłuchań. Tymczasem łaska Boga nie zna granic. Ludzka zawiść, sprzeciw czy otwarta wrogość nie są w stanie zatrzymać strumienia łaski, który płynie poruszany mocą Bożej miłości. Bo celem Boga nie jest walczyć z kimkolwiek, lecz ocalić każdego. I dziś skuteczność głoszenia słowa wynika z łaski, której udziela Bóg.

Modlitwa dnia: Boże, Ty co roku pozwalasz nam przeżywać misterium paschalne, dzięki któremu człowiek odzyskał utraconą godność i nadzieję zmartwychwstania, pokornie Cię prosimy, spraw, abyśmy przez wytrwałą miłość osiągnęli to, co z wiarą wspominamy.

Czwartek

Dz 5,27–33; J 3,31–36

Słowo Boże: Odpowiedział Piotr i apostołowie: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego straciliście, przybiwszy do krzyża. Bóg wywyższył Go na prawicę swoją…”. Zakaz nauczania w imię Jezusa wciąż obowiązuje. W różny sposób i w zmieniającej się postaci wciąż powraca. A to w imię jeszcze większej wolności, to znów w imię tolerancji czy w imię praw przysługujących człowiekowi, a nawet w imię pokoju… Nie dajmy się zwieść i nie poddajmy się manipulacji. Mogą od nas wierzących wymagać różnych rzeczy – jednego nie mogą żądać: byśmy nie mówili o Jezusie.

Modlitwa dnia: Miłosierny Boże, spraw, aby łaska, którą czerpiemy z wielkanocnych misteriów, przynosiła owoce w ciągu całego naszego życia.

Piątek

Dz 5,34–42; J 6,1–15

Słowo Boże: Odstąpcie o d tych ludzi i puśćcie ich. Jeżeli bowiem od ludzi pochodzi ta myśl czy sprawa, rozpadnie się, a jeżeli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie ich zniszczyć i może się z czasem okazać, że walczycie z Bogiem. Proste rozumowanie Gamaliela, wielkiego autorytetu starożytnych żydów, nic nie straciło na aktualności. To jasne kryterium winni sobie przypomnieć zarówno ci, który po raz kolejny podejmują otwartą walkę z dziełem Bożym, z Kościołem, z prawem przykazań i Ewangelii, jak również ci, którzy trudzą się około jego zachowania i respektowania w życiu społecznym. Trudząc się dla Boga, pamiętajmy, że Stwórca na pewno nie przegra.

Modlitwa dnia: Boże, Ty chciałeś, aby Twój Syn przez śmierć na drzewie krzyża uwolnił nas spod władzy szatana, spraw, abyśmy wiernie Tobie służyli i dostąpili łaski zmartwychwstania.

Sobota

Dz 6,1–7; J 6,16–21

Słowo Boże: Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy. Co dopiero słuchaliśmy fascynującego opisu o jedności, zrozumieniu i wzajemnej miłości, które panowały w jerozolimskiej wspólnocie, a już dziś jesteśmy świadkami szemrań, pretensji i rozłamu. Grzech, pokonany przez Zmartwychwstałego, nie przestaje ranić ludzkich serc, także tych napełnionych łaską chrztu. Jeśli nie czuwamy, grzech wkrada się podstępnie i zniewala. Staje się przyczyną rozłamów.

Modlitwa dnia: Boże, Ty nam zesłałeś Zbawiciela i uczyniłeś nas swoimi przybranymi dziećmi, wejrzyj łaskawie na wierzących w Chrystusa i obdarz ich prawdziwą wolnością i wiecznym dziedzictwem.

Comments are closed.