Pasterskie nauczanie

Amerykańska Polonia

ks. kard. Stanisław Dziwisz Metropolita Krakowski

Kardynał Wojtyła miał świadomość tego, czym Ameryka była i jest dla rzeszy naszych rodaków, którzy tutaj rozpoczynali niejako nowe życie, wrastali w tę ziemię, współtworzyli jej historię, ubogacając ją swoją pracą, kulturą i tradycją, swoimi przymiotami umysłu i serca. Wszędzie tam, gdzie się osiedlali, pojawiał się też polski kapłan, a Polacy przywozili ze sobą wiarę i przywiązanie do Kościoła. Kościół był dla nich tutaj oparciem, punktem odniesienia i pomocą w zachowaniu tożsamości, a zarazem w otwarciu się na nowe wyzwania. Kard. Wojtyła (…) zdawał sobie sprawę z konieczności podtrzymywania więzi między nią a rodakami w kraju, żyjącymi w izolacji. W sierpniu 1976 r., po Międzynarodowym Kongresie Eucharystycznym w Filadelfii, przyszły papież powiedział: Polska musi uważać sprawy Polonii Amerykańskiej za ważne również dla siebie. Podstawowym dla wzajemnych stosunków staje się stwierdzenie, że Polonia jest ważna dla Polski, tak jak Polska jest ważna dla Polonii, że są sobie wzajemnie potrzebne. (…) Jestem przekonany, że błogosławiony Jan Paweł II spogląda dziś na nas z nieba i z serca nam błogosławi!

Fragment wypowiedzi podczas spotkania z Amerykańskim Stowarzyszeniem Księży Polskich (PAPA) Pittsburgh, 9 IV 2013 r.

Comments are closed.