Słowa kapłana

Wy jesteście solą ziemi (21)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem” (J 13,34) – te słowa Pana Jezusa odnoszą się do wszystkich, którzy w Niego wierzą, ale w szczególny sposób winni żyć tym przykazaniem małżonkowie, rodzice, rodziny. „A bliźniego swego, jak siebie samego” – Pan Jezus potwierdził przykazanie Starego Testamentu: kochać Boga ze wszystkich sił, z całego serca, całym umysłem, a bliźniego jak samego siebie. Miarą przykazania miłości drugiego człowieka jestem ja sam, moja miłość do mnie. Pan Jezus daje „nowe przykazanie”. Miarą miłości bliźniego jest On sam, Jego miłość do nas: „tak, jak Ja was umiłowałem”. Miarą i wzorem miłości małżonków do siebie nawzajem jest miłość Chrystusa do nas. Jest to miłość „aż do końca”, miłość wierna, ofiarna, życiodajna. Miłość Chrystusa do ludzi jest wzorem, a zarazem źródłem każdej miłości: do dzieci, do rodziców i starszego pokolenia, do innych rodzin, do każdego człowieka, nawet – do nieprzyjaciół. Miłość drugiego człowieka jest znakiem naszej wiary, drogą apostolstwa:  „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,35). W rozmaity sposób dajemy świadectwo o Chrystusie, ale w szczególności „po tym poznają” nas – po wzajemnej miłości. Miłość ofiarna, bezinteresowna, naśladująca miłość Chrystusową, jest trudna. Pan Jezus obdarza nas łaską, mocą Ducha Świętego, abyśmy byli zdolni do takiej miłości. Wielu małżonków pyta: czy mam go kochać, skoro mnie zdradza, nadużywa alkoholu, jest uzależniony, a nie chce się leczyć, poniża wszystkich w rodzinie? Jeśli dzieci cierpią, nie widzą dobrego przykładu, czy nie lepiej się rozejść? Wydaje się, że niektórzy małżonkowie zbyt szybko mówią: „to się rozwiedźmy”. Za mało się modlą, za mało walczą, za mało przebaczają. Miłość, szczególnie małżeńska i rodzinna, jest drogą do nieba. Tam Bóg „otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby… ni trudu… Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21,4–5). Pamięć o wieczności daje siłę do trwania w wierności, do zachowania przysięgi małżeńskiej „aż do śmierci”. „Bóg objawia się i pozwala poznać swą tajemnicę miłości” (Porta fidei, 10).

Comments are closed.