Słowa Życia

NIEDZIELA: Dz 1,1–11; Ef 1,17–23; Mk 16,15–20

Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO

Jezus ukazawszy się Jedenastu powiedział do nich: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie. Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

Rozważanie

Wstąpienie do nieba Jezusowi nie było potrzebne. Wszak i bez tego był w doskonałej miłości złączony z Ojcem. Wstąpienie do nieba jest faktem adresowanym do nas, którzy jesteśmy stworzeniami ograniczonymi swą fizycznością i zarazem zorientowanymi ku wieczności, której pragnienie odczuwa dusza każdego z nas. Wniebowstąpienie potwierdza Jezusową pieczęcią, że nasze fizyczne ograniczenie dziś nie przeszkodzi nam osiągnąć jutro tego, co wciąż wydaje się niewyobrażalne i co nie jest czczym marzeniem – bo już jest faktem.

Comments are closed.