Tydzień liturgiczny

SIÓDMY TYDZIEŃ ZWYKŁY 20–25 V 2013

Poniedziałek

Rdz 3,9–15.20; Dz 1,12–14; J 2,1–11

ŚWIĘTO NMP MATKI KOŚCIOŁA

Słowo Boże: „Gdzie jesteś?”. On odpowiedział: „Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi i ukryłem się”. Rzekł Bóg: „Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?”. Grzech okazuje się być siłą, która zmienia zachowanie człowieka. Mocno odczuł to na własnej skórze nasz praojciec. Adam, żyjący w przyjaźni z Bogiem, zaczyna się bać, ukrywa się, odczuwa ból nagości. Nie chce rozmawiać z Bogiem. Każdy grzech zmienia człowieka. Dokładniej mówiąc, każdy grzech niszczy. Dlatego nie może być taryfy ulgowej nawet wobec najmniejszego grzechu.

Modlitwa dnia: Boże, miłosierny Ojcze, Twój Syn przybity do krzyża ustanowił swoją Rodzicielkę, Najświętszą Maryję Pannę, naszą Matką, spraw, aby dzięki wstawiennictwu miłującej Matki Twój Kościół wzrastał, radował się świętością swoich dzieci, i pociągał do siebie wszystkie narody.

Wtorek

Syr 2,1–11; Mk 9,30–37

Słowo Boże: Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie, a w zmiennych losach utrapień bądź wytrzymały… Popatrzcie na dawne pokolenia i zobaczcie: któż zaufał Panu, a został zawstydzony? Sztuka zaufania Bogu zawsze z trudem przychodziła człowiekowi. Ale ten, kto ją posiadł, odnalazł fundament życia. Jak uczyć się tej sztuki? Spoglądać na tych, którzy ją opanowali. Św. Teresa z Lisieux, św. Faustyna Kowalska, św. o. Pio, bł. Jan Paweł II… i wielu innych – warto na tej drodze znaleźć własnego przewodnika, który zachęci, przekona i podpowie, co czynić. Sami zbyt łatwo zbłądzimy.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy stale rozważając Twoją naukę, spełniali słowem i czynem to, co się Tobie podoba.

Środa

Syr 4,11–19; Mk 9,38–40

Słowo Boże: Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają. Kto ją miłuje, miłuje życie, a kto rano dla niej wstaje, będzie napełniony weselem. Kto ją posiądzie, odziedziczy chwałę… Bóg został nazwany miłośnikiem życia. On, który jest pełnią życia i źródłem wszelkiego istnienia, udzielił nam daru istnienia. Kochamy życie – to właściwy odruch. Jednakże wielu kochając życie, kocha swe ciało, przyjemność, korzyść, zdrowie, kolejny atrakcyjny przedmiot, uznanie innych… Tymczasem słowo Boga uczy nas prosto: kto kocha mądrość, kto szuka mądrości, ten dopiero miłuje życie.

Modlitwa dnia: Prosimy Cię, Boże, obdarz nas mądrością krzyża i męstwem, którymi napełniłeś świętą Ritę, abyśmy cierpiąc z Chrystusem, mogli głębiej uczestniczyć w Jego paschalnym misterium.

Czwartek

Iz 6,1–4.8; J 17,1–2.9.14–26

ŚWIĘTO JEZUSA CHRYSTUSA NAJWYŻSZEGO I WIECZNEGO KAPŁANA

Słowo Boże: „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały”. Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem. I usłyszałem głos Pana mówiącego: „Kogo mam posłać?”. Dzień Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana skupia nasz wzrok na osobie naszego Pana, który jest Kapłanem, bo został posłany, złożył ofiarę, bo uwielbił Boga Ojca i wybawił z niewoli zbłąkanego człowieka. Doskonały, Święty Pan Zastępów, nasz Stwórca i Ojciec patrzy na nas oczami swego Syna, bo wszyscy w Nim jesteśmy ukryci, o ile w Nim zechcemy się ukryć.

Modlitwa dnia: Boże, Ty dla swojej chwały i zbawienia ludzkości ustanowiłeś Chrystusa najwyższym i wiecznym Kapłanem, spraw, aby lud, który On nabył dla Ciebie Krwią swoją, z uczestnictwa w Ofierze eucharystycznej czerpał moc płynącą z Jego Krzyża i Zmartwychwstania.

Piątek

Syr 6,5–17; Mk 10,1–12

Słowo Boże: Wierny bowiem przyjaciel potężna obrona, kto go znalazł, skarb znalazł. Za wiernego przyjaciela nie ma odpłaty ani równej wagi za wielką jego wartość. Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia. Tęsknota za piękną przyjaźnią niejeden raz pojawia się w ludzkim sercu. Bo prawdziwie przyjaźń jest jak lekarstwo na szereg trudnych doświadczeń. Jest podporą w trudzie codziennym, przestrzenią bezpiecznego przebywania, jest światłem, gdy gubi się droga. Nie rodzi się z niczego, bez zatroskania z naszej strony. O piękny kształt przyjaźni trzeba prosić Boga.

Modlitwa dnia: Boże, Ty ustanowiłeś Najświętszą Maryję Pannę Matką i Wspomożycielką chrześcijan, przez Jej wstawiennictwo umocnij swój Kościół, aby cierpliwie znosząc i zwyciężając miłością doświadczenia wewnętrzne i zewnętrzne, objawiał ludziom misterium Chrystusa.

Sobota

Syr 17,1–15; Mk 10,13–16

Słowo Boże: Pan stworzył człowieka z ziemi i znów go jej zwróci. Odliczył ludziom dni i wyznaczył czas odpowiedni oraz dał im władzę na tym wszystkim, co jest na niej… Dał im wolną wolę, język i oczy, uszy i serca zdolne do myślenia. Z jaką obfitością wylał Bóg swoją mądrość na cały świat. Dostrzegamy jej okruchy przyglądając się materii nieożywionej, każdej żywej istocie, ogromnemu kosmosowi. A nam ludziom darował rozum, byśmy wspaniałość dzieł Jego rozpoznawali. Bywa, że zaczadzony rozum gubi Boga, lecz czysty rozum zawsze Go odnajduje. Nie powinno być dnia, który by nie zawierał podziwu wobec Bożych dzieł.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy stale rozważając Twoją naukę, spełniali słowem i czynem to, co się Tobie podoba.

Comments are closed.