Tydzień liturgiczny

SZESNASTY TYDZIEŃ ZWYKŁY 22–27 VII 2013

Poniedziałek

2 Kor 5,14–17; J 20,11–18

Wspomnienie św . Marii Magdaleny

Słowo Boże: Miłość Chrystusa przynagla nas pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus, aby ci, co żyją już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał… Zjednoczeni z Chrystusem w śmierci, będziemy z Nim zjednoczeni także w zmartwychwstaniu. Zjednoczenie w śmierci oznacza umieranie ukrytego w nas człowieka starego – tego uwikłanego w grzech, nieuporządkowanego wewnętrznie, skupionego na sobie. Chrystus umarł, by ukazać kierunek: żyć dla Chrystusa, nie dla siebie. Jak czynności dzisiejszego dnia uczynić służbą dla Chrystusa?

Modlitwa dnia: Boże, Twój Syn wybrał Marię Magdalenę na pierwszą zwiastunkę wielkanocnej radości, spraw, abyśmy przez jej wstawiennictwo i przykład głosili Chrystusa zmartwychwstałego i oglądali Go w Twojej chwale.

Wtorek

Ga 2,19–20; J 15,1–8

ŚWIĘTO ŚW. BRYGIDY

Słowo Boże: Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie. Bóg dał Żydom Prawo, by podprowadzić ich do Chrystusa. Tymczasem naród zatrzymał się przy Prawie, odrzucając Chrystusa. Paweł odkrywa nowy styl życia: wiara w Chrystusa staje się dla niego mocą przenikającą każdą życiową czynność. Doświadczenie miłości Chrystusa jest nieustannym impulsem ku dobremu życiu tak dla Apostoła jak i dla nas.

Modlitwa dnia: Panie, nasz Boże, Ty objawiłeś świętej Brygidzie tajemnice nieba, gdy rozważała mękę Twojego Syna, spraw, abyśmy mogli się radować, gdy nam objawisz swoją chwałę.

Środa

Wj 16,1–5.9–15; Mt 13,1–9

Słowo Boże: I zaczęło szemrać na pustyni całe zgromadzenie synów Izraela przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi. Synowie Izraela mówili: „Obyśmy pomarli z ręki Pana w ziemi egipskiej, gdzieśmy zasiadali przed garnkami mięsa i jadali chleb do sytości!”. Narzekanie. Do tego dochodzą wspomnienia o przeszłości. W tych wspomnieniach nie ma nic o niewolniczej pracy, o batach i poniżeniu, o cierpieniu i wyroku śmierci. Jest natomiast o obfitości chleba i garnkach mięsa. Chwilowa przeszkoda i selektywna pamięć niszczą naród. Zabijają nadzieję. Prowadzą do buntu wobec dobroczyńcy. To niebezpieczne bezdroże, które kusi także dziś.

Modlitwa dnia: Boże, Ty obdarzyłeś świętą Kingę hojnym błogosławieństwem i zachowałeś dziewicą nawet w małżeństwie, spraw przez jej wstawiennictwo, abyśmy dzięki czystości życia zawsze trwali przy Tobie i wstępując w jej ślady, mogli dojść do Ciebie.

Czwartek

2 Kor 4,7–15; Mt 20,20–28

ŚWIĘTO ŚW. JAKUBA, APOSTOŁA

Słowo Boże: Przechowujemy skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd znosimy cierpienia, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy. Moc wiary w Chrystusa może być niewzruszoną skałą, na której zbudowane jest całe życie. Pozostaje nam wyraźna świadomość kruchości (bo wciąż jesteśmy naczyniami z gliny), mimo to zdobywamy się na czyny przekraczające naszą wyobraźnię. Niedostatek, prześladowania, samotność – choć wydają się ciężkie, nie pogrążą nas w rozpaczy. Chroni nas moc Boga.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, święty Jakub jako pierwszy z Apostołów przelał krew za Chrystusa, niech jego mężne wyznanie utwierdza Twój Kościół, a jego opieka niech mu stale towarzyszy.

Piątek

Wj 19,17; 20,1–17; Mt 13,18–23

Słowo Boże: Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga i ustawił u stóp góry. Wtedy mówił Bóg wszystkie te słowa: „Ja jestem Pan, twój Bóg, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał bogów cudzych obok Mnie”. Bóg przedstawia się człowiekowi. Nie jest to jednak słowo filozoficznego rozważania. To słowo odwołuje się do doświadczenia. Izraelici doświadczyli, że Bóg ich wyzwolił. I na ten fakt wskazuje Bóg. Stwórca może być rozpoznany tylko w konkrecie naszego życia. Nie może funkcjonować jako idea, teoria. Szukajmy Boga bardziej pośród zdarzeń niż w gąszczu mądrych refleksji.

Modlitwa dnia: Panie, Boże naszych ojców, Ty wybrałeś świętych Joachima i Annę na rodziców Maryi, która została Matką Twojego wcielonego Syna, przez ich wstawiennictwo pozwól nam osiągnąć zbawienie obiecane Twojemu ludowi.

Sobota

Wj 24,3–8; Mt 13,24–30

Słowo Boże: Mojżesz wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: „Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni”. Przymierze to więź, która jest mocna jak więzy krwi, jak więzy rodzinne, jak więzy wynikające z miłości. Symboliczny obrzęd skropienia krwią ołtarza i ludu wyraża powstanie głębokiej jedności. Ta sama krew na ołtarzu i nad ludem. Ołtarz i zgromadzenie, Bóg i lud stają się jak jeden pulsujący tą samą krwią organizm. Ta bliskość zapoczątkowana przez Mojżesza pełnię osiąga w Kościele, gdzie łączy nas Krew Jezusa – Jego Krew nas ożywia.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, okaż miłosierdzie swoim wiernym i pomnażaj w nich dary swojej łaski, aby pełni wiary, nadziei i miłości, zawsze wiernie zachowywali Twoje przykazania.

Comments are closed.