Słowa kapłana

Wy jesteście solą ziemi (7)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie” (J 2,11). Na wesele w Kanie Galilejskiej zaproszono Pana Jezusa, Maryję i Apostołów. Maryja zauważyła, że zabrakło wina. Powiedziała o tym Jezusowi. A do sług skierowała wezwanie: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (w. 5). Pan Jezus polecił napełnić stągwie kamienne wodą, a następnie uczynił cud. Zamienił wodę w wino. Wspomnienie tego wydarzenia jest ważne w przygotowaniu do małżeństwa, w przeżywaniu ślubu oraz w realizacji powołania małżeńskiego i rodzinnego. Pan Jezus jest obecny w naszym życiu, a szczególnie jest blisko i działa w ważnych wydarzeniach naszego życia. Przygotowujący się do zawarcia Sakramentu Małżeństwa winni pamiętać, że zbliża się w ich życiu dzień, kiedy Bóg połączy ich swą miłością i mocą w czasie składania przysięgi małżeńskiej. Przygotowanie do przyjęcia łaski Bożej na całe życie, przez narzeczonych – w czasie ślubu będących szafarzami Sakramentu Małżeństwa – musi być wypełnione modlitwą, przyjmowaniem Bożego miłosierdzia w spowiedzi i Komunii świętej. Życie w grzechu, w egoizmie, kłamstwie, w szukaniu tylko tego, co ziemskie, życie jakby w małżeństwie, ale bez ślubu – jest zaprzeczeniem świętości sakramentu, który chcą przyjąć i jest budowaniem przyszłości nie na skale, ale na piasku. W organizowaniu dnia ślubu, Mszaświęta i liturgia Sakramentu Małżeństwa są centrum uroczystości, a nie dodatkiem do przyjęcia weselnego. Od początku życia małżeńskiego pomocą w przeżywaniu obecności Pana Jezusa, który żyje i działa w małżonkach, w małżeństwie i rodzinie, jest codzienna, wspólna modlitwa, codzienna modlitwa za współmałżonka, za dziecko od chwili poczęcia, od chwili, gdy już wiedzą, że Bóg im dał dziecko. Czytanie Pisma Świętego, wspólny i indywidualny rachunek sumienia, przeżywanie rocznicy ślubu, wspominanie – nawet co miesiąc – dnia ślubu, jest przyjmowaniem na nowo wezwania: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Uczniowie uwierzyli, gdy ujrzeli cud. Życie małżeńskie i rodzinne jest i może być miejscem cudu przemiany: miłości słabej, kruchej – na mocną, wciąż nową; egoizmu i pychy – na pokorę, która przebacza. Ojciec Święty Benedykt XVI, w Liście ogłaszającym obecny Rok Wiary przypomina, że Sługa Boży Paweł VI w 1967 r. ogłosił Rok Wiary; chciał by wiara była potwierdzona w „sposób indywidualny i zbiorowy, wolny i świadomy, wewnętrzny i zewnętrzny, pokorny i szczery” (Porta fidei, 4).

Propozycja postanowienia

Przeczytam (przeczytamy) opis cudu w Kanie rozważając związek między: „uczyńcie wszystko…” a „uwierzyli w Niego”.

Comments are closed.