Tydzień liturgiczny

Siedemnasty tydzień zwykły 29 VII – 3 VIII 2013

Poniedziałek

1 J 4,7–16; Łk 10,38–42

Słowo Boże: Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. Jest taka znajomość Boga, która pochodzi z katechizmu, z rozpraw teologicznych, a nawet ze znajomości Biblii. Jest też ta, która rodzi się stopniowo w ludzkim sercu, a źródłem jej jest miłość. Ta pierwsza jest pozorna. Prawdziwa jest tylko ta druga. Jednakże ta pierwsza też nie jest bez znaczenia, o ile służy powstaniu i rozwojowi tej drugiej. Jej studiowanie nigdy się nie zakończy.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Syn przyjął gościnę w domu św. Marty, spraw przez jej wstawiennictwo, abyśmy z wiarą usługując Chrystusowi w naszych braciach, zasłużyli na przyjęcie do Twojego domu.

Wtorek

Wj 33,7–11; 34,5–9.28; Mt 13,36–43

Słowo Boże: A Pan zstąpił w obłoku i Mojżesz zatrzymał się koło Niego i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma, i wołał: „Pan, Pan, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność…”. Mojżesz jak nikt inny poznał Boga. Doświadczył Jego wielkości, gdy zobaczył przejście przez Morze Czerwone; odczuł Jego potęgę, gdy był świadkiem plag egipskich; zrozumiał Jego sprawiedliwość, gdy otrzymał słowa przykazań. Ale gdy stanął w bliskości Stwórcy, mówił o tym, co uznał za najcenniejsze: o miłosierdziu, łaskawości i niepojętej cierpliwości.

Modlitwa dnia: Boże, Obrońco ufających Tobie, bez Ciebie nic nie jest mocne ani święte, spraw w swoim wielkim miłosierdziu, abyśmy pod Twymi rządami i Twoim przewodnictwem dobrze używali rzeczy przemijających i nieustannie ubiegali się o dobra wieczne.

Środa

Wj 34,29–35; Mt 13,44–46

Słowo Boże: Gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj z dwiema tablicami Świadectwa w ręku, nie wiedział, że skóra na jego twarzy promieniała na skutek rozmowy z Panem. Gdy Aaron i synowie Izraela zobaczyli Mojżesza, bali się zbliżyć do niego. Znane powiedzenie: z jakim przestajesz, takim się stajesz, odnosi się także do Boga. Człowiek przebywający z Bogiem, upodabnia się do swego Stwórcy. Nie wiedząc o tym zmienia się wewnętrznie. Nie musi skrupulatnie przyglądać się sobie, by zauważać zmiany. Raczej przygląda się Panu, bo prowadzony miłością zapomina o sobie, a wsłuchuje się w słowa Pana.

Modlitwa dnia: Boże, Ty powołałeś w swoim Kościele świętego Ignacego do szerzenia Twojej większej chwały, spraw, abyśmy walcząc na ziemi z jego pomocą i za jego przykładem, zasłużyli na udział w jego niebieskiej chwale.

Czwartek

Wj 40,16–21.34–38; Mt 13,47–53

Słowo Boże: Mojżesz wniósł następnie Arkę do przybytku i zawiesił zasłonę zakrywającą i okrył nią Arkę Świadectwa, jak nakazał Pan. Wtedy to obłok okrył Namiot Spotkania, a chwała Pana napełniła przybytek. Wszystko, co uczynił Mojżesz w związku z budową namiotu spotkania i Arki Świadectwa, było wykonane zgodnie z poleceniem Pana. Sam Bóg ustanowił wybrane znaki dla zaznaczenia swej obecności. Nawiązując kontakt z Bogiem wchodzimy w świat znaków, które On wybrał, byśmy mieli pewność, że On jest i zwraca się do nas, byśmy wiedzieli także, jak wyrazić własną postawę.

Modlitwa dnia: Boże, Ty nieustannie dajesz swojemu Kościołowi nowe przykłady życia chrześcijańskiego, spraw, abyśmy naśladowali świętego Alfonsa Marię w apostolskiej gorliwości i razem z nim osiągnęli nagrodę w niebie.

Piątek

Kpł 23,1.4–11.15–16.27.34b–37; Mt 13,54–58

Słowo Boże: Dziesiątego dnia siódmego miesiąca jest Dzień Przebłagania. Będzie to dla was zwołanie święte. Będziecie pościć i będziecie składać Panu ofiary spalane. Piętnastego dnia tego siódmego miesiąca jest Święto Namiotów przez siedem dni dla Pana. Bóg ustanawia święty czas. Każda chwila jest darem Boga. Większość czasu przeznaczamy na zaspokojenie swoich potrzeb – to czas pracy, odpoczynku, także czas poświęcony bliskim. Nie jest to wcale sprzeczne z oczekiwaniem Boga, ale też nie wyczerpuje to Jego pragnień. Pan wyraźnie chce bowiem, by był czas święty przeżywany z myślą o Nim, byśmy zrozumieli, że On jest na pierwszym miejscu.

Modlitwa dnia: Panie, nasz Boże, ukształtuj nas na podobieństwo Serca Twojego Syna i rozpal Jego miłością, abyśmy upodobnieni do Niego stali się na wieki uczestnikami odkupienia.

Sobota

Kpł 25,1.8–17; Mt 14,1–12

Słowo Boże: Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmicie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz, każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. Z ustanowienia Boga kulminacją świętego czasu jest rok jubileuszowy. Dla uczczenia Boga ten czas oznacza wyzwolenie dla każdego, kto wskutek różnych kolei życia popadł w niewolę lub utracił swoją własność. Zatem uczczenie Boga dokonuje się nie tylko przez pamięć o Nim, ale również przez sprawiedliwość i jeszcze bardziej miłosierdzie czynione ze względu na Pana.

Modlitwa dnia: Boże, Ty przygotowałeś w Sercu Najświętszej Maryi Panny godne mieszkanie dla Ducha Świętego, spraw, abyśmy przez wstawiennictwo Najświętszej Dziewicy stali się świątynią Twojej chwały.

Comments are closed.