Tydzień liturgiczny

Dziewiętnasty tydzień zwykły 12–17 VIII 2013

Poniedziałek

Pwt 10,12–22; Mt 17,22–27

Słowo Boże: Tylko do twoich przodków skłonił się Pan, miłując ich; po nich spośród wszystkich narodów wybrał ich potomstwo, czyli was, jak jest dzisiaj. Dokonajcie więc obrzezania waszego serca, nie bądźcie nadal ludem o twardym karku. Mojżesz tłumaczy ludowi, na czym polega wyjątkowość Izraela: to Bóg wybrał przodków, później konsekwentnie wybierał kolejne pokolenia. Wybranie Boże to akt miłości, to bezinteresowne zniżenie się do człowieka. A Miłość pragnie rozsiewać miłość i budzić miłość. Wezwanie, by obrzezać serca, oznacza pozwolić prowadzić się miłości. I tak rzecz wygląda też dziś.

Modlitwa dnia: Boże, Dzięki Twojej łasce święta Joanna Franciszka zajaśniała wielką doskonałością w rozmaitych stanach życia, spraw przez jej wstawiennictwo, abyśmy wierni naszemu powołaniu, świecili dobrym przykładem.

Wtorek

Pwt 31,1–8; Mt 18,1–5.10.12–14

Słowo Boże: Zawołał potem Mojżesz Jozuego i rzekł mu na oczach całego Izraela: „Bądź mężny i mocny, bo ty wkroczysz z tym narodem do ziemi, którą poprzysiągł Pan dać przodkom, i wprowadzisz ich w jej posiadanie!”. Lud, przyzwyczajony do Mojżesza, teraz przeszedł pod kierownictwo Jozuego. Bóg daje nam człowieka, który pomaga i wspiera nasze rozeznanie. Ale przychodzi czas, gdy rola jego zmierza do końca. Lecz choćby nam się zdawało, że Bóg pozbawia nas tak potrzebnego oparcia, wierzmy, że za chwilę postawi kolejną osobę, która pójdzie z nami dalej. I za to niech będą Bogu dzięki. Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, ośmielamy się Ciebie nazywać Ojcem, umocnij w naszych sercach ducha przybranych dzieci, abyśmy mogli osiągnąć obiecane dziedzictwo.

Środa

Pwt 34,1–12; Mt 18,15–20

Słowo Boże: Nie powstał więcej w Izraelu prorok podobny do Mojżesza, który by poznał Pana twarzą w twarz, ani równy we wszystkich znakach i cudach, które polecił mu Pan czynić w ziemi egipskiej. Mojżesz był dla Izraela niekwestionowanym autorytetem. Nigdy nie powstał ktoś, kto by go przewyższył. A równocześnie znamy wielu, którzy podejmowali wyjątkowe zadania i wykazali wierność swemu powołaniu. Ich wielkość jest nie mniejsza niż ta, jaką osiągnął Mojżesz, bo wielkość rodzi się z wierności Bogu niezależnie od tego, czy i jak spektakularne są nasze zadania.

Modlitwa dnia: Boże, Ty napełniłeś gorliwością o zbawienie dusz i miłością ku bliźnim świętego Maksymiliana Marię, prezbitera i męczennika, żarliwego czciciela Niepokalanej Dziewicy, spraw przez jego wstawiennictwo, abyśmy dla Twojej chwały, wytrwale pracując w służbie braci, w życiu i w śmierci stawali się podobni do Twojego Syna.

Czwartek

Ap 11,19a;12,1.3–6a.10ab; 1 Kor 15,20–26; Łk 1,39–56

UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP

Słowo Boże: Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Triumfująca niewiasta. Uboga mieszkanka Nazaretu, podejrzewana przez zaślubionego mężczyznę o niewierność, zmuszona do rodzenia dziecka w bydlęcej stajni, skazana na poniewierkę w obcym kraju. Ale równolegle obok tego pasma udręk płynie przez Jej serce żarliwa modlitwa, radykalne zaufanie Stwórcy, niezachwiana wiara. I to jest sekret wielkości Wniebowziętej.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej  Dziewicy Maryi, Matki Twojego Syna, spraw, abyśmy nieustannie troszczyli się o dobra duchowe, i wysłużyli sobie udział w Jej chwale.

Piątek

Joz 24,1–13; Mt 19,3–1

Słowo Boże: Jozue przemówił wtedy do całego narodu: „Tak mówi Pan Bóg Izraela: Ja wziąłem ojca waszego Abrahama z kraju po drugiej stronie Rzeki…”. Jozue, rozpoczynając prowadzenie Izraela, przypomina raz jeszcze, co Bóg uczynił dla swego ludu. Wielcy ludzie są prawdziwą pamięcią narodu, także Kościoła. Są prawdziwymi prorokami, gdy wskazują, jak wiele uczynił Bóg. Są żywą pamięcią, która przechowuje najważniejsze wspomnienia. I  dziś, gdy wiele zdarzeń można utrwalić doskonałym zapisem, żywa pamięć ludzka nie straciła na znaczeniu. Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, ośmielamy się Ciebie nazywać Ojcem, umocnij w naszych sercach ducha przybranych dzieci, abyśmy mogli osiągnąć obiecane dziedzictwo.

Sobota

Joz 24,14–29; Mt 19,13–15

Słowo Boże: Wtedy Jozue przemówił do całego narodu: „Gdyby jednak wam się nie podobało służyć Panu, rozstrzygnijcie dziś, komu służyć chcecie (…) Ja sam i mój dom służyć chcemy Panu”. Skarbem każdego narodu są mądrzy przywódcy, którzy jak wytrawni przewodnicy potrafią pokazać właściwą drogę. Jozue, by zachęcić naród do trwania przy Bogu, podkreśla wolność każdego, ale zarazem swoją osobistą decyzją pomaga odnaleźć właściwą drogę. Wiele cierpień i zmarnowanych szans wynika z tego, że prowadzący wiele mówi, lecz tego nie wykonuje.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, dzięki Twojej łasce święty Jacek przez wytrwałe głoszenie Ewangelii odnowił i umocnił w wierze wiele narodów, przez jego wstawiennictwo pomnóż naszą wiarę, abyśmy byli zdolni pracować dla Twojej chwały i zbawienia ludzi.

Comments are closed.