Tydzień liturgiczny

Dwudziesty pierwszy tydzień zwykły 26–31 VIII 2013

Poniedziałek

Prz 8,22–35; Ga 4,4–7; J 2,1–11

UROCZYSTOŚĆ NMP CZĘSTOCHOWSKIEJ

Słowo Boże: Pan mnie s tworzył, swe arcydzieło, przed swymi czynami, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała. Jestem zrodzona, gdy jeszcze bezmiar wód nie istniał ani źródła, co wodą tryskają. Mądrość obecna w dziele stworzenia, stworzenie jest bowiem jej pierwszą manifestacją. Stary Testament idzie dalej: zawiera intuicje zapowiadające odsłonę prawdy o Trójjedynym Bogu. Maryja przyjmuje pełnię odwiecznej Mądrości. Służebnica Pańska jest służebnicą Mądrości. Wierząc, stajemy się przyjaciółmi – uczestnikami Mądrości. Wiara i mądrość to jedno.

Modlitwa dnia: Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty dałeś narodowi polskiemu w Najświętszej Maryi Pannie przedziwną pomoc i obronę, a Jej święty obraz jasnogórski wsławiłeś niezwykłą czcią wiernych, spraw łaskawie, abyśmy na ziemi z zapałem walczyli w obronie wiary, a w niebie wysławiali Twoje zwycięstwo.

Wtorek

1 Tes 2,1–8; Mt 23,23–26

Słowo Boże: Głosimy Ewangelię, aby się podobać nie ludziom, ale Bogu, który bada nasze serca. Nigdy przecież nie posługiwaliśmy się pochlebstwem w mowie, jak wiecie, ani też nie kierowaliśmy się ukrytą chciwością… Jeśliby przy okazji głoszenia słowa Bożego ktoś zechciał działać dla własnej korzyści, sprzeniewierzyłby się Chrystusowi, a swoich słuchaczy wyprowadziłby na manowce. Są takie metody zdobywania przychylności jak pochlebstwo, lecz to również grozi zamazaniem, zniekształceniem prawdy. Kultura w głoszeniu Ewangelii – tak; ale tanie pochlebstwo – nie.

Modlitwa dnia: Boże, pocieszycielu zasmuconych, Ty miłosiernie przyjąłeś matczyne łzy świętej Moniki i udzieliłeś łaski nawrócenia jej synowi Augustynowi, daj nam za wstawiennictwem ich obojga opłakiwać nasze grzechy i znaleźć Twoje przebaczenie.

Środa

1 Tes 2,9–13; Mt 23,27–32

Słowo Boże: Tak każdego z was zachęcaliśmy i zaklinaliśmy, jak ojciec swe dzieci, abyście postępowali w sposób godny Boga, który was wzywa do swego królestwa i chwały. Jak daleko można posunąć się w głoszeniu Ewangelii? Jakimi środkami się posłużyć? Można zachęcać, wzywać, napominać, można wręcz – jak mówi Apostoł – zaklinać. Wszystkie jednak sposoby budzenia wiary mają jeden mianownik: stawać się jak ojciec wobec tych, których prowadzimy do Chrystusa.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, odnów w swoim Kościele ducha, którym obdarzyłeś świętego Augustyna, biskupa, abyśmy napełnieni tym duchem pragnęli i szukali Ciebie samego, bo Ty jesteś źródłem mądrości i dawcą miłości wiecznej.

Czwartek

Jr 1,17–19; Mk 6,17–29

Słowo Boże: Oto Ja czynię cię dzisiaj twierdzą warowną, kolumną ze stali i murem spiżowym przeciw całej ziemi, przeciw królom judzkim i ich przywódcom, ich kapłanom i ludowi tej ziemi. Będą walczyć przeciw tobie, ale nie zdołają cię zwyciężyć, gdyż Ja jestem z tobą. Ma odwagę sprzeciwić się królowi. Wyraźnie grzech nazywa grzechem. Gdy spotyka pytających o radę, wie, jaką drogę wskazać. Skąd ta wiedza, niedostępna przeciętnemu człowiekowi? To po prostu wrażliwość na głos Boży, zdobyta poprzez godziny spędzone na modlitwie. Czy nasza modlitwa rzeczywiście przynosi nam światło, dzięki któremu lepiej rozpoznajemy drogę życia?

Modlitwa dnia: Boże, Ty chciałeś, aby święty Jan Chrzciciel był Poprzednikiem Twojego Syna w narodzeniu i śmierci i oddał życie za prawdę i sprawiedliwość, spraw, abyśmy nieustraszenie walczyli w obronie wiary, którą wyznajemy.

Piątek

1 Tes 4,1–8; Mt 25,1–13

Słowo Boże: Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywanie się od rozpusty, aby każdy umiał utrzymywać własne ciało w świętości i we czci, a nie w pożądliwości namiętnej, jak to czynią nie znający Boga poganie. Zmysłowość, czyli uległość wobec impulsów, które płyną od ciała, powoduje powstanie człowieka zamkniętego na wartości duchowe. Stąd przestroga św. Pawła: trzeba powstrzymać się od rozpusty. Człowiek pozbawiony panowania nad ciałem będzie szukał szeregu usprawiedliwień, a świat ducha pozostanie dla niego ziemią nieznaną. Nie ma kompromisu między świętością a nieczystością.

Modlitwa dnia: Boże, Ty jednoczysz serca Twoich wiernych w dążeniu do Ciebie, daj swojemu ludowi miłować to, co nakazujesz, i pragnąć tego, co obiecujesz, abyśmy wśród zmienności świata tam wznieśli nasze serca, gdzie są prawdziwe radości.

Sobota

1 Tes 4,9–11; Mt 25,14–30

Słowo Boże: Zachęcam was jedynie, bracia, abyście coraz bardziej się doskonalili i starali zachować spokój, spełniać własne obowiązki i pracować własnymi rękami, jak to wam nakazaliśmy. Przewodnią myślą Ewangelii jest wezwanie do miłości. To z niej, z czystej, bezinteresownej miłości winno wypływać pragnienie doskonalenia siebie, ona także winna inspirować codzienne spełnianie obowiązków. Z miłości również wynika najbardziej podstawowy nakaz: pracować własnymi rękami, bo nie godzi się żyć na koszt innych wykorzystując ich wrażliwość.

Modlitwa dnia: Boże, Ty jednoczysz serca Twoich wiernych w dążeniu do Ciebie, daj swojemu ludowi miłować to, co nakazujesz, i pragnąć tego, co obiecujesz, abyśmy wśród zmienności świata tam wznieśli nasze serca, gdzie są prawdziwe radości.

Comments are closed.