Imiona Jezusa (10)

Dobry Pasterz

Ks. Edward Staniek

Jezus mówi: „Ja jestem Dobrym Pasterzem” (J 10,11). Odsłania w tym imieniu swoją odpowiedzialność za owczarnię, a jest nią Kościół. Jakie są zadania Dobrego Pasterza? Troska o dobry pokarm dla owiec, który rośnie na pastwiskach. Owca jest bezbronna, karmi się trawą. Kościół to środowisko, w którym nie ma drapieżnych zwierząt. Obraz owczarni odsłania jedną z jego tajemnic i kto należy do Kościoła Chrystusowego przyjmuje prawo miłości, drapieżne zwierzęta nim nie żyją. Na drapieżnika jest miejsce w pogańskim świecie. Drugie zadanie Dobrego Pasterza, to troska o dojście owiec do wody źródlanej, czyli maksymalnie czystej. W Kościele tym źródłem jest Duch Święty. Chrystus nieustannie podprowadza swe owce do tego źródła (por. J 7,39). Trzecie zadanie to troska o zagrodę, czyli miejsce odpoczynku. Zagroda na pastwiskach jest domem dla owiec. W nim czują się bezpiecznie. Ważnym zadaniem Dobrego Pasterza jest troska o bezpieczeństwo owiec. Atak na owce i owczarnię może być prowadzony od zewnątrz. Tak atakują wilki i złodzieje. Dobry Pasterz czuwa nad bezpieczeństwem i jest gotów oddać swe życie, aby ocalić owce. Tak Jezus podchodzi do każdego, kto należy do Jego Kościoła. Niebezpiecznym atakiem na owce jest sprytne wejście do owczarni wilka ubranego w owczą skórę. To ci wszyscy, którzy udają chrześcijan. Dobry Pasterz się na to zgadza, bo szanuje wolność tak wilków, jak i złodziei. Chce jednak przez to udowodnić, że nawet ich ataki nie zniszczą Jego Kościoła. Swą owczarnię na ziemi zostawił w rękach kapłanów i duszpasterzy. Odpowiedzialność za Kościół przekazał św. Piotrowi mówiąc mu trzy razy: „Paś owce moje”. Piotr i jego następcy są odpowiedzialni za to, co w sercu Dobrego Pasterza jest najważniejsze, czyli za szczęście każdej owcy. Jednym z zadań Dobrego Pasterza jest dobieranie współpracowników, którzy mogą odczytać wezwanie jako swe powołanie, a wtedy traktują owczarnię jako swój skarb i są gotowi za nią oddać życie. Czasem powołani podchodzą do tego zadania jako najemnicy, którzy przychodzą do pracy mając na uwadze zapłatę, a nie dobro owiec. Na nich można polegać tak długo, jak długo praca w owczarni się im opłaca. Dobry Pasterz kocha każdą owcę i jeśli się zagubi, jest gotów jej szukać tak długo, aż ją znajdzie. To znak szacunku dla wolności i chodzenia owiec swoimi ścieżkami, ale i nieustanna troska o to, aby zagubiona owca znalazła się w ramionach Dobrego Pasterza, bo tylko w nich jest szczęśliwa. Spotkanie z Jezusem jako Dobrym Pasterzem pozwala wejść w bogactwo Jego Kościoła. Wszystkie podane przez Niego uwagi na temat owczarni, owiec, pasterza, najemnika, złodzieja, wilka, pozwalają właściwie odczytywać trudne sytuacje, w jakich żyje Kościół. Owca jest szczęśliwa wtedy, gdy jest w owczarni, czyli w środowisku ludzi dobrych, nastawionych na życie dla innych. Owca daje mleko, rodzi młode, daje wełnę potrzebną do przygotowania ubrania, skórę na futro, a nawet może dać swoje mięso na pokarm dla głodnych. Owce żyją dla innych. Dziś niewielu rozumie obraz Kościoła jako owczarni Jezusa. W odczytaniu Ewangelii jest to jednak ważne, bo prowadzi do spotkania z Jezusem jako Pasterzem. To spotkanie pomaga w odnalezieniu sensu swego życia na ziemi oraz miejsca w Chrystusowej owczarni.

Comments are closed.