Słowa Życia

NIEDZIELA: 2 Krl 5,14–17; 2 Tm 2,8–13; Łk 17,11–19

Wiara uzdrowionego cudzoziemca

Stało się, że Jezus zmierzając do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami. Na ich widok rzekł do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec. Do niego zaś rzekł: Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła.

Rozważanie

Chorym na trąd Jezus polecił, by poszli i ukazali się kapłanom. Z całą pewnością nie wiedzieli jeszcze wtedy, co się stanie. Dopiero w trakcie marszu odkryli, że są uzdrowieni. Dziewięciu poszło dalej zgodnie z tym, co usłyszeli. Jeden, Samarytanin, wrócił, uwielbił Boga i podziękował Jezusowi. Pozostali postąpili zgodnie z wcześniejszym poleceniem. A jednak Jezus podkreślił szlachetność tego jednego – bo tylko on wzniósł się ponad suche polecenie prawa i odkrył, że ponad wszystkim jest Ten, który jest Dawcą wszelkiego dobra – nasz Stwórca i Pan.

rs

Comments are closed.