Pasterskie nauczanie

Zatopiony w Bogu

ks. kard. Stanisław Dziwisz Metropolita Krakowski

Świętość Jana Pawła II wyrażała się w jego codziennej
i stałej modlitwie. Byłem jej świadkiem przez kilkadziesiąt lat. Ojciec Święty nawet pośród najbardziej intensywnego zaangażowania w sprawy Kościoła nie żałował czasu na medytację, na adorację Najświętszego Sakramentu, na tradycyjne formy pobożności, jak Droga Krzyżowa, Godzina Święta czy Różaniec. (…) Wielokrotnie widziałem kardynała Karola Wojtyłę leżącego krzyżem w kaplicy biskupów krakowskich. (…) Ileż wielkich spraw Kościoła i świata powierzał Bogu w tej pokornej postawie. W centrum dnia błogosławionego Papieża była zawsze Eucharystia. Przygotowywał się do niej starannie, a po jej zakończeniu trwał na dziękczynieniu. Ktokolwiek uczestniczył we Mszy świętej odprawianej przez Ojca Świętego w kaplicy prywatnej, był uderzony jego postawą. Był cały zatopiony w Bogu. Był całkowicie zanurzony w Bożej rzeczywistości. W życiu Jana Pawła II modlitwa i praca splatały się w jedno. Nie było wiadomo, gdzie się kończy praca, a zaczyna modlitwa, i na odwrót.

Fragment homilii wygłoszonej podczas Mszy świętej z okazji XIII Dnia
Papieskiego, Sanktuarium bł. Jana Pawła II, Kraków, 13 X 2013 r.

Comments are closed.