Słowa kapłana

Wy jesteście solą ziemi (45)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

Świadomość naszej słabości i grzeszności prowadzi nas do pokory. Pamięć o naszej godności ludzkiej, o godności dziecka Bożego, rodzi w nas wdzięczność. „Panie, świat cały przy Tobie jak ziarnko… kropla rosy… Jakżeby coś trwać mogło, gdybyś Ty nie powołał do bytu?… Bo we wszystkim jest Twoje nieśmiertelne tchnienie” (Mdr 11,22–12,1). Jeśli człowiek zapomina o swym S twórcy, o swej małości, kruchości, ale i o swej wielkości w Bogu – wpada w pychę i smutek, pewność siebie i zniechęcenie. O wielkości i małości człowieka, a także rodziny, mówi spotkanie Pana Jezusa z Zacheuszem w jego domu. Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty, chciał zobaczyć Pana Jezusa. Wspiął się na drzewo sykomory. Pan Jezus powiedział do niego: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu” (Łk 19, 5). Te słowa Pan Jezus kieruje do każdego z nas, każdego małżeństwa i każdej rodziny: „Dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”. „Muszę”, czyli bardzo pragnę. Zacheusz przyjął z radością Pana Jezusa. Odwiedziny Zbawiciela sprawiły, że Zacheusz się nawrócił: „Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim,a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie” (Łk 19,8). Jeśli Rodzina przyjmuje Pana Jezusa, dokonuje się przemiana serc, umacnia się miłość i zgoda. Przyjęciem Pana Jezusa jest modlitwa rodzinna, wspólne przeczytanie fragmentu Pisma Świętego, przeproszenie i przebaczenie, okazanie zainteresowania, pociecha, podniesienie na duchu. „Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu” (Łk 19,9). Spotkanie z Panem Jezusem, przyjęcie Go w swoim domu, owocuje przemianą serca, pojednaniem, szacunkiem dla bliźniego, nowym początkiem tego, co dobre, dla jednostki i dla rodziny. Przyjęcie Pana Jezusa jest obecnością nieba na ziemi, zapowiedzią i zadatkiem wieczności. Św. Paweł: „Modlimy się zawsze za was, aby Bóg nasz uczynił was godnymi swego wezwania, aby z mocą udoskonalił w was wszelkie pragnienie dobra oraz czyn płynący z wiary” (2 Tes 1,11). „Dzięki wierze… możemy Jezusa dotknąć i otrzymać moc Jego łaski” (enc. Lumen fidei, 31).

Propozycja postanowienia

Czy rozpoznaję Pana Jezusa, gdy przychodzi do naszego domu? Czy pomagam rodzinie przyjąć Pana Jezusa? Czy nie marnujemy Jego odwiedzin?

Comments are closed.