Pasterskie nauczanie

Wolny Kościół w wolnym państwie

ks. kard. Stanisław Dziwisz Metropolita Krakowski

Otwierając Sympozjum zorganizowane z okazji 20. rocznicy podpisania Konkordatu między Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską w 1993 r., nie sposób nie przypomnieć słów wygłoszonych przez bł. Jana Pawła II (…): „Dzisiaj zaczyna się nowy etap, określiłbym go jako normalny, we wzajemnych relacjach między Stolicą Apostolską i Rzeczpospolitą Polską, które będą regulowane odtąd umową konkordatową”. Ten nowy, „normalny” (…) etap, szczęśliwie trwa już 20 lat. Konkordat, którego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa concordare – zgadzać się – zmierzał właśnie do tego, by relacje między obiema powołanymi do współpracy wspólnotami układały się zgodnie. Dla dobra Kościoła i Państwa, a przede wszystkim dla dobra człowieka, któremu obie te społeczności mają służyć, każda w swoim zakresie, w wymiarze doczesnym i nadprzyrodzonym. Polski Konkordat dobrze ułożył wzajemne relacje obu wspólnot. Choć wielu przeciwników próbuje na siłę doszukiwać się w Konkordacie przywilejów dla Kościoła, trudno się takich dopatrywać. Umowa międzynarodowa ze Stolicą Apostolską stwarza raczej ramy dla zgodnej współpracy, w myśl maksymy: „wolny Kościół w wolnym państwie”.

Fragment wystąpienia podczas Sympozjum Instytutu Prawa Kanonicznego UPJPII, Kraków 14 XI 2013 r.

Comments are closed.