Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (3)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

„On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę” (Mt 11,10) – te słowa wypowiedział Pan Jezus o Janie Chrzcicielu. To zdanie możemy odnieść do małżeństwa i rodziny. Żona dla męża i mąż dla żony są jak Jan Chrzciciel. Nawzajem dla siebie przygotowują miejsce, aby przyszedł Pan Jezus. W różnych sytuacjach, słowem, modlitwą, pokutą wspierają współmałżonka, dzieci, rodziców by przyjęli Pana Jezusa: w spowiedzi, w Piśmie Świętym, w przebaczeniu, w przyjęciu bliźniego, który jest biedny i chory. „Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana… Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków” (Jk 5,7.10). „Wytrwałość i cierpliwość” – potrzebna jest każdemu człowiekowi, każdej wspólnocie, ale w szczególny sposób małżeństwom i rodzinom. Wielu ludziom grozi brak cierpliwości w przeciwnościach, kłopotach i różnorakich cierpieniach. Modlitwa umacnia nas w cierpliwości i wytrwałości. Gdy przychodzi pokusa: po co się męczyć, małżeństwa nie da się uratować, trzeba wsłuchiwać się w głos Izajasza: „Pokrzepcie ręce osłabłe… Odwagi. Nie bójcie się! Oto wasz Bóg… przychodzi… by zbawić was” (Iz 35,3–4). Wciąż aktualne jest wezwanie Proroka: „Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą” (Iz 35,5). Małżonkom grozi duchowa „ślepota” i duchowa „głuchota” w odniesieniu do małżonka i innych członków rodziny. W adhortacji Faminiaris consortio, wydanej w 1981 r., bł. Jan Paweł II pisał, że odnowa małżeństwa i rodziny domaga się nieustannego nawracania, wewnętrznego oderwania od zła i przylgnięcia do dobra (por. p. 9). „Niezbędne staje się zatem odzyskanie prymatu wartości moralnych… uświadomienie sobie na nowo ostatecznego celu życia i jego podstawowych wartości” (p. 8). Czytamy w dokumencie, że pierwszoplanowym wymogiem współczesności jest „kształtowanie sumienia moralnego”. Bł. Jan Paweł II wielokrotnie – także w czasie pielgrzymek do Polski – wracał do problematyki sumienia. Po 30 latach to wezwanie jest jeszcze bardziej aktualne. Sumienia – szczególnie w sprawach dotyczących życia, miłości, płci – są niszczone, coraz mniej wrażliwe na prawdę objawioną, naukę Kościoła, a nawet na prawo naturalne.

Propozycja postanowienia

Jak reaguję, gdy słyszę: „Według mnie biskupi i papież nie mają racji”

Comments are closed.