Imiona Jezusa (26)

Syn Dawida

Ks. Edward Staniek

Jezus jako człowiek jest synem Adama, bo należy do ludzkiej rodziny. Adam z Ewą czekali na Jego przyjście do otchłani, bo Bóg im zapowiedział, kto zniszczy głowę węża. Jezus jest synem Abrahama, bo jemu był zapowiedziany jako potomek, który uszczęśliwi narody. Jezus jest synem Judy, jednego z dwunastu synów Jakuba. Jest też Synem Dawida, zapowiedzianym królowi jako potomek, który zasiądzie na jego tronie. Ten wykaz dowodzi, jak Bóg stopniowo przygotowywał małe środowisko, w którym narodził się Jezus. Taki jest historyczny rodowód Jezusa, a każdy z wymienionych ojców był w rękach Boga i spełnił ważne zadania. Biblijne spojrzenie na imiona Jezusa odsłania bogactwo Jego serca i pozwala spotkać się z Nim na bardzo różnych płaszczyznach. O każdym z tych ojców można z Nim porozmawiać, a ta rozmowa pomaga w coraz pełniejszym poznaniu Jego godności, rozumianej w ludzkim języku, i Jego Boskiej misji. Uważne śledzenie tej historii zdumiewa tym, że Bóg wszystko wplata w czas i Jemu się nie spieszy. Między Abrahamem a Dawidem upłynęło ponad osiemset lat, a między Dawidem a narodzeniem Jezusa prawie tysiąc. Dorastanie do wartości religijnych to długi proces. My żyjemy w świecie ekspresowych załatwień i lekceważymy rytm życia. Bóg go nie lekceważy i wie, że jakiekolwiek przyspieszenie jest błędem. Współczesne pokolenie chce latać rakietami… ale dokąd i w jakim celu, tego nie wie. W życiu religijnym nie ma podróży rakietowych. Dorastanie serca do miłości Boga to proces bardzo wolny i wymagający ciszy. Jezusa nazywano Synem Dawida. Niewidomi błagali Go: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nad nami” (Mt 20,30). Podobnie Kananejka prosiła: „Panie, Synu Dawida, ulituj się nade mną, bo córka moja jest ciężko dręczona” (Mt 15,22). Jezusa traktowano nie tylko jako Syna Maryi, ale i jako Syna Dawida. W jednej z rozmów z faryzeuszami Jezus postawił pytanie: „Czyim synem jest Chrystus?”. Odpowiedzieli: „Dawida”. Wtedy On zapytał: „Dlaczego zatem Dawid w Duchu nazywa Go swoim Panem, mówiąc: Rzekł Pan do Pana mego siądź po mojej prawicy, aż Twych nieprzyjaciół położę jako podnóżek nóg Twoich (Ps 109,1). Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, jakże jest jego synem?”. Ewangelista zaznacza, że nikt nie mógł Mu odpowiedzieć na to pytanie, ani też od tego dnia nikt nie śmiał Go pytać (por. Mt 22,41-46). Rozmowa Jezusa na temat imienia Syn Dawida, uchyla rąbka tajemnicy Jego godności. Prawdą jest, że Jezus jest Synem Dawida, ale On również jest Synem Boga i dlatego Dawid widzi Go jako siedzącego po prawicy Boga. Imię Syna Dawida odsłaniało królewską godność Jezusa. To była zapowiedź tego, co zostało ukryte w Jego kolejnym imieniu – Król Żydowski. Bóg bowiem zapowiadał Dawidowi, że na jego tronie zasiądzie ten, kto posiada pełnię władzy. Jezus należał do pokolenia Abrahama, Judy, Dawida, a to, co o tych rodach zanotowano w Biblii jest ważne, bo w ich historii jest zawarte objawienie prawdy, która ma na uwadze szczęście człowieka. Kto zna historię tych rodów, ten ma udział w tym, co im Bóg przekazał, a to jest ponadczasowe. Bogactwa historii nie wolno lekceważyć, a imię Syn Dawida wzywa do szacunku wobec Tradycji.

Comments are closed.