Z herbem Pomian

Znak herbowy przedstawia w złotym polu żubra z głową przeszytą od góry mieczem na skos. Wybitni przedstawiciele familii wyróżniali się umiłowaniem ziemi ojczystej, piastowali w ciągu stuleci eksponowane stanowiska kościelne, ważne urzędy królewskie i państwowe. Byli rycerzami i właścicielami ziemskimi, a w czasach nam bliższych – także katolickimi, niepodległościowymi działaczami, ziemskimi przedsiębiorcami, finansistami, przemysłowcami, inżynierami rolnymi. Kościołowi dali wielu wybitnych duchownych, w gronie których było kilku biskupów i dwóch prymasów Polski. Maciej Łubieński, najwybitniejszy z rodu (1572–1652), abp gnieźnieński. Jako niezwykle świątobliwy hierarcha, zasłynął z odważnych wystąpień przeciw innowiercom. Był fundatorem barokowej przebudowy łowickiej kolegiaty i nowego wystroju kaplicy jasnogórskiej, do której w roku 1644 „cudami słynący obraz Matki Bożej Częstochowskiej na nowo wprowadził”. Był koronatorem króla Jana Kazimierza Wazy. Władysław Aleksander Łubieński, abp gnieźnieński (1703–1767), choć nie posiadał zalet wybitnego męża stanu, był ostatnim interrexem Rzeczypospolitej Obojga Narodów, popierającym wybór Stanisława Augusta na tron polski. Ostatni z dwunastu prymasów pochowanych w kolegiacie łowickiej Kazimierz Łubieński, bp krakowski (1652–1719). Katedra wawelska (na bocznym filarze, przy konfesji św. Stanisława ma swój nagrobek), zawdzięcza mu przebudowę ambitu oraz hełmu wieży zegarowej, przyozdobionej barokowymi figurami patronów: św.św.: Wacława, Wojciecha, Stanisława i Kazimierza. Był fundatorem mauzoleum św. Jana Kantego w akademickiej kolegiacie św. Anny, przebudowy klasztornych świątyń ss. Bernardynek i Prezentek. Za jego wstawiennictwem w roku 1718 papieskimi koronami został przyozdobiony obraz Matki Bożej Częstochowskiej.Tadeusz Łubieński, bp blisko związany z rodziną o. Bernarda. Studiując w rzymskim Germanicum, występował w roli magistra ceremonii przy celebrach papieskich; w kraju, przez pewien czas był jedynym wyższym hierarchą.

Comments are closed.