Tydzień liturgiczny

Pierwszy tydzień Wielkiego Postu 18–23 II 2013

Poniedziałek

Kpł 19,1–2.11–18; Mt 25,31–46

Słowo Boże: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz. Nie będziecie kraść, nie będziecie kłamać, nie będziecie oszukiwać jeden drugiego. Nie będziecie przysięgać fałszywie na moje imię… Definiując świętość, Bóg bardzo konkretnie określa postawę człowieka wobec bliźniego. Odrzucenie krętactwa, przebiegłości, nieuczciwości, wszelkiej niesprawiedliwości to najbardziej widoczny wymiar świętości. Być może ze słowem świętość kojarzymy wysublimowane życie modlitwy, niecodzienne doświadczenia… Tymczasem Bóg tak prosto i zwyczajnie mówi o najbardziej oczywistych postawach.

Modlitwa dnia: Boże, nasz Zbawco, daj nam łaskę nawrócenia i otwórz nasze dusze na zrozumienie Twojego prawa, aby okres pokuty odnowił nasze życie.

Wtorek

Iz 55,10–11; Mt 6,7–15

Słowo Boże: Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, (…) tak słowo, które wychodzi z ust moich: nie wraca do Mnie bezowocnie, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem. Bóg nie rzuca słów na wiatr. Nigdy nie zgodzi się, by Jego słowo uległo zmarnowaniu. Tak poważnie traktuje każde słowo, iż jeśli coś raz wypowie, nigdy tego nie odwoła. „Słowo Pana jest niezmienne jak niebiosa. Wierność Twoja trwa z pokolenia na pokolenie…” – mówi natchniony autor Psalmu (119/118/,89). Bóg umie czekać. Czeka na każdego grzesznika. U kratek konfesjonału. U stopni ołtarza. Bóg umie czekać także ten kolejny raz.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, wejrzyj na zgromadzenie Twoich wiernych i spraw, aby nasze dusze oczyszczone przez umartwienie ciała jaśniały pragnieniem posiadania Ciebie.

Środa

Jon 3,1–10; Łk 11,29–32

Słowo Boże: Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak Pan powiedział… Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: „Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona”. Gdyby wsiadający do pociągu miał możliwość zobaczyć, że wkrótce pociąg się wykolei, z pewnością szerokim łukiem ominąłby kolejowy dworzec. Jonasz odsłania przed mieszkańcami Niniwy ponurą przyszłość. Przyszłość ta nie jest skutkiem Bożej bezwzględności, ale ludzkich grzechów. Przed grzechem nie ma bowiem innej przyszłości jak klęska – chyba że pojawi się wołanie o miłosierdzie, które zdolne jest grzech od nas oddalić.

Modlitwa dnia: Miłosierny Boże, wejrzyj łaskawie na gorliwość Twojego ludu, spraw aby opanowując swoje ciało przez wstrzemięźliwość, odnowił ducha przez pełnienie dobrych uczynków.

Czwartek

Est (Wlg) 14,1.3–5.12–14; Mt 7,7–12

Słowo Boże: Wspomnij, Panie, pokaż się w chwili udręczenia naszego i dodaj mi odwagi… Wybaw nas ręką Twoją i wspomóż mnie opuszczoną i nie mającą nikogo prócz Ciebie, Panie, który wiesz wszystko. Trudne doświadczenie otwiera dwie drogi. Jedna, naznaczona buntem, złorzeczeniem i poczuciem bezradności prowadzi do odrzucenia Boga. Druga, utkana z modlitwy i pokornej prośby o pomoc, przynosi pokój i wzrost wiary. Estera osaczona przez wrogów, dzięki obecności dobrych doradców, wchodzi na drogę modlitwy,postu, błagania. W ten sposób ratuje nie tylko siebie, ale i cały naród. Ta logika ratowania będących w opresji nic się od tamtych czasów nie zmieniła.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, bez Ciebie istnieć nie możemy, udziel nam stałej prawości w myśleniu i odwagi w działaniu, abyśmy żyli zgodnie z Twoją wolą.

Piątek

1 P 5,1–4; Mt 16,13–19

ŚWIĘTO KATEDRY ŚW. PIOTRA

Słowo Boże: Paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem, ale z własnej woli, jak Bóg chce; nie ze względu na niegodziwe zyski, ale z oddaniem; i nie jak ci, którzy ciemiężą gminy, ale jako żywe przykłady dla stada. W pierwszym rzędzie odpowiedzialność za Kościół, to znaczy za dobry pokarm duchowy całej wspólnoty i właściwą organizację życia wspólnego, spada na starszych, czyli biskupów. To zadanie podejmują również prezbiterzy, a także świeccy. Zaangażowanie w życie wspólnoty wynika z łaski chrztu i święceń. Nikt nie może podejmować swej aktywności w poczuciu przymusu. Bóg oczekuje chętnego czynu, który odsłoni serce skore do bezinteresowności.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, Ty zbudowałeś swój Kościół na wierze Apostoła Piotra, spraw, aby wśród zamętu świata nasza wiara pozostała nienaruszona.

Sobota

Pwt 26,16–19; Mt 5,43–48

Słowo Boże: Dziś twój Pan, Bóg, rozkazuje ci wykonać te prawa i nakazy. Strzeż ich (…). Dziś uzyskałeś to, że Pan ci rzekł, iż będzie dla ciebie Bogiem, o ile ty będziesz chodził Jego drogami, strzegł Jego nakazów, praw i rozporządzeń i słuchał Jego głosu. Bóg wybrał nas, byśmy byli Jego ludem. To wyjątkowa łaska. Pozwala się poznać, przemawia, wskazuje drogę. Przede wszystkim obiecuje swą obecność. Obecność Boga Ojca obok nas to pokój, bezpieczeństwo i miłość. Obecność, za którą się tęskni. Której wciąż za mało. Obiecana już się spełnia, jest faktem w codzienności. Trzeba uwierzyć. Bo dopiero przez wiarę nabiera ona wyraźnych kształtów.

Modlitwa dnia: Boże, wiekuisty Ojcze, zwróć ku sobie nasze serca, abyśmy szukając tego, co jedynie jest konieczne, i pełniąc uczynki miłości, oddawali Tobie należną chwalę.

Comments are closed.