Słowa Życia

NIEDZIELA: Wj 3,1–8a.13–15; 1 Kor 10,1–6.10–12; Łk 13,1–9

Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie

W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloe i zabiła ich, było większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie. I opowiedział im następującą przypowieść: Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?” Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć”.

Rozważanie

Czas to dobro wyjątkowe. Dla zajętych wciąż go za mało. Oczekującym ciąży każda sekunda. W młodości traktowany rozrzutnie, u schyłku życia skraca się niepostrzeżenie. Bywa czas zapisany i czas pusty, bywa czas ocalony i roztrwoniony. Jezus wskazuje, jak można czas ocalić – cierpliwy Bóg czeka na człowieka. Każda chwila, która prowadzi ku Bogu, jest czasem ocalonym. Także każde owocowanie dobrem jest czasem ocalonym. A jeśli dziś stoimy gdzieś jakby obok i podobni do drzewa bez owoców, to i ta chwila jest stosowna, by znów czas ocalić. Kluczem jest słowo „nawrócenie”.

rs

Comments are closed.