Słowa kapłana

Wierzę w Syna Bożego (5)

BP JAN SZKODOŃ BISKUP POMOCNICZY ARCHIDIECEZJI KRAKOWSKIEJ

Zakończenie roku i początek nowego skłania każdego z nas do refleksji. Podsumowujemy miniony rok, wspominamy tych, którzy odeszli do wieczności. Zastanawiamy się, jaki będzie nowy rok. Nasze myśli są pełne planów i nadziei, ale także – pełne obaw, lęków i wątpliwości. Światłem i źródłem siły na nowy rok, na każdy dzień, jest Syn Boży, posłany przez Ojca. Przyszedł, aby nas zbawić: „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1,14). Wciąż doświadczamy, w sobie i wokół siebie, że „na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli” (J 1,10–11). Syn Boży [Słowo] stał się człowiekiem i „wszystkim… którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi” (J 1,12). W ważnych, uroczystych dniach, trzeba sobie i bliskim uświadomić, jakie Boże prawdy są fundamentem naszego życia, źródłem naszej siły i więzi z innymi ludźmi. Św. Paweł pisze, że Bóg w Synu swoim „wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem” (Ef 1,4). Siadając przy choince, wpatrzeni w żłóbek betlejemski, pochyleni nad Dzieciątkiem, śpiewając kolędy, rozważajmy, co to znaczy dla nas i naszych rodzin, że Bóg „z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa” (Ef 1,5). Patrząc na Dzieciątko przeżywajmy swoją godność dziecka Bożego i godność innych ludzi, szczególnie członków rodziny. Patrząc na Matkę Bożą i św. Józefa odkrywajmy swoje powołanie, matki i ojca. Budujmy w sercu Domowy Kościół, Bożą rodzinę w Nazarecie, którym jest nasz dom. Miłość małżeńska „nie tylko łączy w jedno ciało, ale prowadzi do tego, by było tylko jedno serce i jedna dusza. Wymaga ona nierozerwalności i wierności… i otwiera się ku płodności” (bł. Jan Paweł II, Familiaris consortio, 13). „Sama instytucja małżeństwa i miłość małżeńska – pisał Jan Paweł II – są skierowane ku rodzeniu i wychowaniu potomstwa” (p. 14).

Propozycja postanowienia

W samotnej modlitwie przeżyję to, kim jestem dzięki Wcieleniu i jaka winna być moja rodzina, skoro Słowo ciałem się stało.

Comments are closed.