Tydzień liturgiczny

DRUGI TYDZIEŃ ZWYKŁY 20–25 I 2014

Poniedziałek

1 Sm 15,16–23; Mk 2,18–22

Słowo Boże: Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Jezusa i pytali: „Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?”. Dziś bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy postu. Jezus bynajmniej z niego nie zrezygnował. Zrezygnowali zbyt pochopnie Jego współcześni uczniowie. Jednakże ci, którzy zachowują głębszą wrażliwość na słowa Pana, dobrze rozumieją wartość postu, nie rezygnują z niego i doświadczają jego duchowej mocy. Bo post, choć wydaje się być ćwiczeniem w wymiarze fizycznym, jest w swej istocie działaniem ducha.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty rządzisz niebem i ziemią, wysłuchaj łaskawie prośby swojego ludu i obdarz nasze czasy swoim pokojem.

Wtorek

1 Sm 16,1–13; Mk 2,23–28

Słowo Boże: Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie… To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu. Zbawiciel krok po kroku przygotowuje swoich uczniów do przyjęcia prawd najważniejszych. Jeśli dziś uczniowie zdobędą się na uznanie Jego wyjątkowego autorytetu, to jutro będą potrafili zaufać Mu, gdy będzie mówił o sprawach najtrudniejszych. Co z naszym uznaniem autorytetu Jezusa? I ile znaczy dla nas autorytet Kościoła?

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wybierasz to, co słabe w oczach świata, aby zawstydzić to, co mocne, spraw, abyśmy naśladowali stałość w wierze świętej Agnieszki, męczennicy, której narodziny dla nieba obchodzimy.

Środa

1 Sm 17,32–33.37.40–51; Mk 3,1–6

Słowo Boże: A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć… Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę”. Gniew Jezusa to znak niezgody na postępowanie faryzeuszów. Smutek, to wewnętrzny ból serca wobec faktu, że ktoś odrzuca łaskę. Jezus podejmuje to, co zamierzył, mimo iż wywołuje to oburzenie. Dobro nie może być zaniechane, nie można zrezygnować z prawego działania, choćby to wywoływało krytykę i oburzenie.

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty rządzisz niebem i ziemią, wysłuchaj łaskawie prośby swojego ludu i obdarz nasze czasy swoim pokojem.

Czwartek

1 Sm 18,6–9; 19,1–7; Mk 3,7–12

Słowo Boże: A szło za Jezusem wielkie mnóstwo ludu z Galilei. Także z Judei, z Jerozolimy, z Idumei i Zajordania oraz z okolic Tyru i Sydonu szło do Niego mnóstwo wielkie na wieść o Jego wielkich czynach… Tłumy ciągną do Jezusa, bo znajdują pomoc. Czy dziś Jezus nie dokonuje wielkich czynów? Ależ dokonuje – każdego dnia. Dlaczego zatem wieść o tym nie porusza serc ludzkich? Być może współcześni uczniowie Zbawiciela zbyt słabym głosem wołają o tym, co dobrego dzieje się przez Jezusa. A może i sami tego już nie dostrzegają?

Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty błogosławionemu Wincentemu i jego Towarzyszom dałeś udział w męce Chrystusa, spraw łaskawie, abyśmy wytrwale naśladowali ich męstwo w wyznawaniu wiary katolickiej i w budowaniu jedności Kościoła.

Piątek

1 Sm 24,3–21; Mk 3,13–19

Słowo Boże: Jezus wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego. Ustanowił więc Dwunastu: Szymona, któremu naddał imię Piotr; dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba… Jezus zakłada nowy lud Boży. Ten stary lud był zbudowany z dwunastu plemion, których protoplastami byli synowie Jakuba. Nowy lud ma w swoim rodowodzie Dwunastu Apostołów, jest ich spadkobiercą i stróżem od nich pochodzącej tradycji. Żywa łączność z osobami Apostołów i wierność ich nauczaniu jest znakiem rozpoznawczym Kościoła.

Modlitwa dnia: Boże, z Twojej woli dla zbawienia ludzi święty Franciszek Salezy, biskup, stał się wszystkim dla wszystkich, spraw, abyśmy za jego przykładem służyli bliźnim i dawali im odczuć Twoją ojcowską miłość.

Sobota

Dz 22,3–16; Mk 16,15–18

ŚWIĘTO NAWRÓCENIA ŚW. PAWŁA

Słowo Boże: Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą… Dumny, gorliwy w tępieniu chrześcijan, został powalony na ziemię, stracił wzrok. To nie było jednak poniżenie. Raczej Chrystus pokazał Szawłowi stan jego duszy. Prześladując, był ślepy i poniżony pragnieniem zemsty. Gdy Pan to pokazał, Paweł otwarł serce na łaskę. Łaską bowiem jest widzieć swoje błędy. Choć nie zawsze chcemy tę łaskę przyjąć.

Modlitwa dnia: wszechmogący Boże, obchodzimy dzisiaj nawrócenie świętego Pawła Apostoła, którego powołałeś do głoszenia Dobrej Nowiny wszystkim narodom, spraw, abyśmy za jego przykładem dążyli do Ciebie i świadczyli wobec świata o prawdzie Twojej Ewangelii.

Comments are closed.