Tydzień liturgiczny

PIĄTY TYDZIEŃ ZWYKŁY 10 – 15 II 2014

Poniedziałek

1 Krl 8,1–7. 9–13; Mk 6,53–56

Słowo Boże: I gdziekolwiek wchodził do wsi, do miast czy do osad, kładli chorych na otwartych miejscach i prosili Go, żeby choć frędzli u Jego płaszcza mogli się dotknąć. A wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie. Biegali, przynosili chorych. Widać wyraźnie jakiś niepokój, który przynagla tamtych ludzi do korzystania z okazji. Bo może się to już nie powtórzy. Jeśli Jezus pójdzie dalej, być może więcej tu nie wróci. Nie, nie można dopuścić, by okazja spotkania z Prorokiem z Nazaretu została zaprzepaszczona. Tak myśleli oni, mieszkańcy Galilei. Czy my myślimy podobnie?

Modlitwa dnia: Obchodząc wspomnienie świętej Scholastyki, dziewicy, prosimy Cię, Boże, abyśmy za jej przykładem służyli Tobie z wierną miłością i osiągnęli szczęście przebywania z Tobą.

Wtorek

1 Krl 8,22–23. 27–30; Mk 7,1–13

Słowo Boże: Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie. Umiecie dobrze uchylać przykazanie Boże, aby swoją tradycję zachować. Prawo Boże zostało odrzucone. Adresatem tej bolesnej uwagi nie jest ludzkość, która dziś nagminnie odrzuca prawa Boże. Pierwszym adresatem jest Kościół, który musi wsłuchiwać się w słowa swego Mistrza i pilnie baczyć, by nie zagubić przejrzystości ewangelicznego przesłania. I tu chodzi o Kościół obecny w każdym wierzącym, w każdej rodzinie, w każdej wspólnocie.

Modlitwa dnia: Miłosierny Boże, przyjdź z pomocą naszej słabości i spraw, abyśmy dzięki wstawiennictwu Niepokalanej Rodzicielki Twojego Syna, której pamiątkę obchodzimy, dźwignęli się z naszych grzechów do nowego życia.

Środa

1 Krl 10,1–10; Mk 7,14–23

Słowo Boże: Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym. Dość łatwo przychodzi nam usprawiedliwić człowieka zdejmując z niego ciężar odpowiedzialności za popełnione czyny. Owszem, chętnie podkreślamy sukces jako skutek podjętej pracy. Z kolei gdy pojawia się grzech, najchętniej przyczynę tego widzielibyśmy w zewnętrznych warunkach. Jezus, przypomina nam, że człowiek jest autentycznym twórcą zła i ponosi za to odpowiedzialność.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, strzeż nieustannie swojej rodziny z ojcowską dobrocią, a ponieważ całą nadzieję pokładamy w łasce niebieskiej, otaczaj nas zawsze swoją opieką.

Czwartek

1 Krl 11,4–13; Mk 7,24–30

Słowo Boże: Syrofenicjanka prosiła Go, żeby złego ducha wyrzucił z jej córki. Odrzekł jej: „Pozwól wpierw nasycić się dzieciom; bo niedobrze jest wziąć chleb dzieciom i rzucić psom”. Ona Mu odparła: „Tak, Panie, lecz i szczenięta pod stołem jadają z okruszyn dzieci”. Anonimowa poganka i zarazem matka chorej dziewczyny była duchowo obca wobec kultury i religii żydowskiej. A jednak w trudnej chwili pokonała tę niełatwą barierę i – co więcej – okazała tak wyraźne zdeterminowanie w swej wierze i pokorze, że otrzymała łaskę, na którą tak bardzo liczyła. Bo szczere pragnienie serca jest w stanie pokonać największe bariery.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, strzeż nieustannie swojej rodziny z ojcowską dobrocią, a ponieważ całą nadzieję pokładamy w łasce niebieskiej, otaczaj nas zawsze swoją opieką.

Piątek

Dz 13,46–49; Łk 10,1–9

ŚWIĘTO ŚWIĘTYCH CYRYLA I METODEGO

Słowo Boże: Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi!” Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swą zapłatę. Życzenie pokoju – kryje się w tym głęboka tęsknota za pokojem, wartością wyczekiwaną przez naród wybrany, zapowiadaną przez proroków. Pokój charakteryzuje czas mesjański. Pozdrowienie, które poleca stosować Jezus, jest przypomnieniem, że Zbawca już jest w tym domu, do którego weszli uczniowie. Tu nie ma kurtuazji. Tu jest wezwanie i łaska – fundamentalne dary Boga.

Modlitwa dnia: Boże, Ty przez świętych braci, Cyryla i Metodego, doprowadziłeś narody słowiańskie do światła Ewangelii, otwórz nasze serca na zrozumienie Twojego słowa i uczyń z nas lud zjednoczony w wyznawaniu prawdziwej wiary.

Sobota

1 Krl 12,26–32; Mk 8,1–10

Słowo Boże: Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do siebie uczniów i rzekł im: „Żal mi tego tłumu, bo już trzy dni trwają przy Mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu, zasłabną w drodze; bo niektórzy z nich przyszli z daleka”. Człowiek sam z siebie jest nieporadny, choć często o tym zapomina. Bóg spoglądając na nas widzi wszystko we właściwy sposób i dlatego spogląda z miłosierdziem. Czynem Bożego miłosierdzia było rozmnożenie chleba na pustkowiu. Dziś tego typu czynem jest udzielanie Chleba Eucharystycznego. Wielu słabnąc na drodze wiary, nie czuje, że przyczyną jest brak tegoż pokarmu.

Modlitwa dnia: Wszechmogący Boże, strzeż nieustannie swojej rodziny z ojcowską dobrocią, a ponieważ całą nadzieję pokładamy w łasce niebieskiej, otaczaj nas zawsze swoją opieką.

Comments are closed.