Imiona Jezusa (33)

Stróż duszy: Początek i Koniec

Odkupiciel

Ks. Edward Staniek

Jezus jest Odkupicielem. Zrozumienie tego imienia jest związane ze sprawiedliwością Boga. Adam i Ewa przez nieposłuszeństwo złamali prawo raju i weszli, za karę, w krainę śmierci. Taka bowiem była konsekwencja nieposłuszeństwa. Grzech był dziełem człowieka, ale naprawienie go było poza jego możliwością. To było podobnie, jak
z ostrzeżeniem, że dotknięcie linii wysokiego
napięcia grozi śmiercią. Oni dotknęli. Natychmiast utracili Boże życie, jakim cieszyli się w raju, ziemskiego nie utracili natychmiast, ale wiedzieli, że czeka ich śmierć. Bóg oddał krainę śmierci w ręce szatana. Grzech popełniono pod jego namową, bo chciał mieć niewolników śmierci pod swoją władzą. Grzech naruszył również zaufanie, jakim Bóg darzył człowieka. Odbudowa tego zaufania była poza zasięgiem człowieka, tym bardziej, że Adam, wypełniony strachem, zamiast wziąć odpowiedzialność za grzech, zaczął się ukrywać przed Bogiem. Z tego strachu trzeba było go ratować. Stwórca szanuje wolność tak szatana, jak i człowieka. Skoro Adam i Ewa dobrowolnie sięgnęli po owoc z drzewa opatrzonego ostrzeżeniem śmierci, stali się niewolnikami szatana. Bóg w swoim miłosierdziu postanowił ratować nas, ale w imię sprawiedliwości mógł to uczynić jedynie wówczas, gdy zostaniemy wykupieni z niewoli szatana. W tym celu Syn Boga stał się człowiekiem i urodził się w imperium śmierci, w jakim władzę sprawuje szatan. Szatan sądził, że skoro Jezus jest potomkiem Adama i Ewy, ma prawo zadać mu śmierć i jako swego niewolnika wprowadzić do otchłani i tak uczynił. Jezus się na to zgodził i kiedy w otchłani okazało się, że szatan nie miał prawa Go uśmiercić, bo Jezus był idealnie niewinny, wtedy za cenę własnej krwi zażądał od szatana uwolnienia wszystkich swoich braci i sióstr. Cena krwi Jezusa była tak wielka, że szatan będąc winnym Jego życia, wydał mu potomków Adama i Ewy. Tak wszyscy ludzie zostali odkupieni. Jeśli jednak ktoś świadomie i dobrowolnie wybierze niewolę w imperium śmierci, Bóg uszanuje jego decyzję i na wieki zostawi go w więzieniu szatana. Istnieje więc różnica między odkupieniem, które obejmuje wszystkich ludzi, a zbawieniem, które jest dla tych, którzy świadomie i dobrowolnie z tego odkupienia
korzystają. Odkupienie jest dziełem samego Chrystusa, stąd Jego imię – Odkupiciel. Zbawienie jest wynikiem współpracy Boga, dającego łaskę wiary z tym, kto tę łaskę przyjmuje i odpowiada na nią swoim dziękczynieniem. To dziękczynienie za Odkupienie jest pieśnią uwielbienia Chrystusa śpiewaną przez wszystkich ludzi, nawet przez tych, którzy z tego odkupienia nie skorzystali, oni bowiem wiedzą, że jest to tragedia na ich żądanie. Chrześcijanin raduje się wolnością i tym, że już nie jest niewolnikiem Złego. W spotkaniu z Jezusem przeżywa radość, której nie jest w stanie wyrazić w słowach. Wie, jak wielką ceną zapłacił za niego Odkupiciel i że Jemu zawdzięcza szczęście wolności.

***

Często sprowadza się pracę nauczyciela jedynie do przekazu wiadomości. Dziś nawet te wiadomości nie muszą być prawdziwe, często są zlepkiem hipotez, a nawet kłamstw. We współczesnej szkole celem bowiem nauczyciela nie jest już przekaz prawdy ale realizacja programów. Wystarczy wspomnieć o rozbudowanych hipotezach ewolucjonizmu, genetyki, ciasnego materializmu, wypaczonej historii, okrojonej literatury… Nawet współczesna nauka jest w rękach tych, którzy mają pieniądze i władzę. Kto z naukowców chce przekazać prawdę, a jest ona dla nich niewygodna, ten nie jest dopuszczony do głosu. Wielu podchodzi do nauczania jak faryzeusze, których Jezus demaskował. On bowiem jako Nauczyciel zawsze przekazuje prawdę i tylko prawdę. Każde Jego słowo jest realizmem. Dziś rzadko spotykamy takich nauczycieli, którzy koncentrują się na przekazie prawdy.

Comments are closed.