Tydzień liturgiczny

OKRES WIELKANOCNY: 21–26 IV 2014

Poniedziałek w Oktawie Wielkanocy

Dz 2,14.22–33; Mt 28,8–15

Słowo Boże: A oto Jezus stanął przed nimi i rzekł: „Witajcie”. One zbliżyły się do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: „Nie bójcie się. Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech idą do Galilei, tam Mnie zobaczą”. Kobiety otrzymują polecenie: Powiedzcie, niech uczniowie idą do Galilei, bo tam zobaczą Jezusa. Niech się otrząsną ze smutku i rezygnacji. Niech wyruszą w drogę, bo tylko wówczas spotkają swego Pana. To samo polecenie brzmi dziś równie mocno, jak wówczas. Droga do Galilei oznacza drogę ku świętości. U kresu czeka Pan. On jest z nami już teraz. I zachęca, byśmy szli do Galilei szczęśliwej wieczności.
Modlitwa dnia: Boże, T y przez chrzest nieustannie pomnażasz liczbę dzieci swojego Kościoła, spraw, aby Twoi wierni przestrzegali w życiu zobowiązań płynących z sakramentu, który z wiarą przyjęli.

Wtorek w Oktawie Wielkanocy

Dz 2,36–41; J 20,11–18

Słowo Boże: Jezus rzekł do niej: „Mario!”. A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: „Rabbuni”, to znaczy: Nauczycielu. Rzekł do niej Jezus: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca”. Maria stała się zwiastunką wspaniałej nowiny: widziałam Pana! Jej szczera tęsknota za Zbawicielem została nagrodzona. Pogrążona w smutku, zajęta rozpamiętywaniem bolesnych zdarzeń i własnego bólu, nagle mocą Chrystusowej miłości została porwana do nowego świata – do radości, do życia, które nie ma końca. Odnowienie wiary w Chrystusa stało się zaczątkiem jej zmartwychwstania. Modlitwa dnia: Boże, Ty przez wielkanocną ofiarę Chrystusa dałeś swojemu ludowi zbawienie, udzielaj mu obficie swoich darów, aby osiągnął pełną wolność i posiadł radość życia wiecznego, której pozwalasz mu kosztować na ziemi.

Środa w Oktawie Wielkanocy

Dz 3,1–10; Łk 24,13–35

Słowo Boże: Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. Po czasie zaczęli sobie wyrzucać, że nie rozpoznali swego Mistrza. Tyle znaków, wyjaśnień, serdecznych słów napomnienia – a oni nie poznali. Ale to jest sytuacja każdego z nas. Każda Msza święta pełna jest czytelnych znaków, aktualnych wyjaśnień i potrzebnych napomnień – a jednak wciąż serce pozostaje ociężałe. Panie, otwórz nasze oczy, otwórz nasze serca. Panie, dziś jeszcze otwórz… Modlitwa dnia: Boże, Ty co roku dajesz nam przeżywać radość z uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego, spraw łaskawie, abyśmy przez święta, które obchodzimy na ziemi, doszli do szczęścia wiecznego.

Czwartek w Oktawie Wielkanocy

Dz 3,11–26; Łk 24,35–48

Słowo Boże: A gdy rozmawiali, On stanął pośród nich i rzekł do nich: „Pokój wam”. Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: „Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem”. Wyczuwając zaskoczenie swych uczniów, Jezus powiedział na powitanie: „Pokój wam”. To pierwszy dar Zmartwychwstałego. Im głębiej wierzymy w Jego żywą obecność, tym mocniej odczuwamy, jak dar pokoju przenika nasze serca. Nie znikają kłopoty, nie przestają rodzić się nowe zmartwienia, a mimo to nie brakuje pokoju – poczucia, że Pan jest wsparciem. Także dziś. Modlitwa dnia: Boże, Ty z jednoczyłeś różne narody w wyznawaniu Twojego imienia, spraw, aby wszyscy ochrzczeni zachowali jedność wiary w sercach i miłość w uczynkach.

Piątek w Oktawie Wielkanocy

Dz 4,1–12; J 21,1–14

Słowo Boże: A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus. A Jezus rzekł do nich: „Dzieci, czy nie macie nic do jedzenia?”. Odpowiedzieli Mu: „Nie”. On rzekł do nich: „Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie”. Jaki będzie ten nadchodzący dzień? Któż to może wiedzieć. Lecz jedno staje się faktem. Jezus czyni kolejny znak, przez który uczniowie mogą Go rozpoznać. Nie było to jednak oczywiste od samego początku. Stopniowo zauważają, że On jest, że dzięki Niemu złowili kolejne ryby, że znów nie są sami. I tak każdego dnia trzeba – warto odkrywać: niby to samo, a przecież zawsze nowe. Modlitwa dnia: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty przez misterium paschalne pojednałeś ludzkość ze sobą i zawarłeś z nią nowe przymierze, spraw, aby nasze uczynki zgadzały się z wyznawaną przez nas wiarą.

Sobota w Oktawie Wielkanocy

Dz 4,13–21; Mk 16,9–15

Słowo Boże: W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary i upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego. I rzekł do nich: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu”. „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię…”. Czy byli na to przygotowani? Nie byli doskonali, nie byli ekspertami wiary, ale poszli. I w drodze zdobywali potrzebną dojrzałość. Uwierzyli Jego słowu i pozwolili się prowadzić. Ucząc, sami się uczyli. Prowadząc innych, sami wzrastali. Ukazując Jezusa innym, sami coraz bardziej Go miłowali. To wspaniała droga pogłębienia swej wiary. Modlitwa dnia: Boże, Ty w swojej dobroci pomnażasz szeregi wierzącego w Ciebie ludu, wejrzyj na Twoich wybranych, których odrodziłeś przez sakrament chrztu świętego, i udziel im wiecznego szczęścia.

ks. Roman Sławeński

Comments are closed.