Pasterskie nauczanie

Kapłan – człowiek radości

Kapłan dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek wcześniej winien być człowiekiem radości. Kto został namaszczony, ten wie, że na świecie istnieje radość prawdziwa i pełna, radość tego, który zostaje posłany do ludu jako szafarz pociech Chrystusowych, który jest pełen głębokiego współczucia dla maluczkich i wykluczonych tej ziemi, utrudzonych i uciskanych. (…) Dzisiejszy kapłan jest w ciągłym ruchu, ze Mszy św. na katechezę, z katechezy na pogrzeb, z pogrzebu na spotkania grup. Ponadto kapłan dręczony jest coraz to liczniejszymi pracami administracyjnymi, czuje się nieswojo zaskakiwany złożonością rozmaitych zagadnień, a do tego dochodzą trudności osobiste wielu osób, dla których często nie znajduje czasu. Lekarstwem jest zjednoczenie z Chrystusem. Wszystko, co robię, robię w komunii z Nim. Właśnie dlatego, że to robię, jestem z Nim. Posługa bez komunii z Jezusem staje się pustym aktywizmem. Proszę Pana, aby zachował ten radosny błysk w oczach nowo wyświęconych, wyruszających, aby z radością przygotować pierwszą homilię, pierwszą Mszę św., pierwszy chrzest, pierwszą spowiedź.

Fragment homilii wygłoszonej podczas święceń dwunastu nowych kapłanów Archidiecezji Poznańskiej, 22 V 2014 r.

Comments are closed.